“the silja symphony vertoont schoonheid pas na meerdere keren luisteren”

Talloze sportieve verliezers aanwezig bij prijsuitreiking 3VOOR12 Award

Gisteravond is in de Club 3VOOR12 Studio in Desmet voor de eerste keer de 3VOOR12 Award uitgereikt, de nieuwe popprijs voor het beste Nederlandse album van het afgelopen jaar. Een deskundige jury heeft the silja symphony van at the close of every day tot winnaar uitgeroepen. Voor de één uur lang durende ceremonie waren veel genomineerden komen opdraven. Zo konden we champagne uitdelen aan de sportieve verliezers Gem, Bauer, C’mon & Kypski, Face Tomorrow, Kopna Kopna, Lange Frans & Baas B en Alamo Race Track. En daarmee was meteen het eerste winstpunt van de avond geboekt. Natuurlijk voelde het nog wat onwennig aan. Al deed juryvoorzitter en VPRO 3FM baas Gerard J. Walhof met een spitse speech al wel een gooi naar toekomstige optredens voor flitsende paparazzi en snorrende tv-camera’s. Hij prees de winnaar at the close of every day voor hun prachtvolle cd the silja symphony, met woorden die hij leende uit de recensie van publieksjurylid Rolf Moers: “De eerste keer naar het album luisterend kon ik me opeens Herman Brood voorstellen toen hij op het randje van het dak van het Hilton stond...Hij zette vast de discman aan met the silja symphony en besloot dat hij zoveel treurnis niet kon verdragen, en sprong. Het is een zware plaat geworden, die je meerdere keren moet beluisteren alvorens de schoonheid ervan te ontdekken. Het album weet zowel tekstueel als muzikaal op pakkende wijze thema's als afscheid nemen en persoonlijk leed neer te zetten.” At the close of every day was met hun trieste en uitermate persoonlijk geladen cd natuurlijk wel een outsider. Extince, die door velen getipt werd als de winnaar, kon het met zijn lekker weghappende cd 2e Jeugd in de ogen van de jury niet winnen van the silja symfony voor verlorenen en verdronkenen van bandleden Minco en Axel. Nadat de bescheiden voormannen en de speciaal voor de gelegenheid vanuit Denemarken overgevlogen bassist Jan Erik Stig de schijf in ontvangst namen, speelden zij onverstoorbaar en ontroerend precies enkele nummers van the silja symphony. Daarna werd de uitzending door uw gastheer in ijltempo voortgezet, want er moesten nog zo’n dertig plaatjes doorheen. Beneden in de Grote Zaal gonsde het feestje nog even door en her en der kon men horen fluisteren: “Volgend jaar weer?” Volgend jaar weer.