Song van het Jaar 2004: De keuze van Lady Aïda

“Mylo legt de vinger op mijn zere plek”

2004 was een soort keerpunt voor de Grandlady of Techno Lady Aïda. Na tien jaar zette zij een punt achter haar succesvolle Fluid avonden. Maar het was ook het jaar dat haar andere avond, Rebelbass, alweer vijf jaar bestond. En dan was het natuurlijk ook het jaar dat zij als Weblogger Rebelbass op volle vaart kwam. “Ik heb dit jaar een aantal dingen afgesloten. Dankzij mijn weblog ben ik erachter gekomen dat je heel wat muzikale zaken met humor kunt relativeren. Ik heb in 2004 ontzettend veel gelachen. Het was het jaar van de vrijheid. In 2005 kan ik allemaal nieuwe dingen gaan doen.” Lady Aïda is blij dat er dit jaar een ruime vertegenwoordiging uit de dance hoek in de lijst van de Song van het Jaar aanwezig is. Als opmerking stuurde ze bij haar inzending: ‘Jullie zijn het Foster Parents dance kind van de rockscene vergeten!’ Wie ze daar precies mee bedoelt, wil ze niet zeggen. Wel wil Aïda er graag een prijsvraag aan verbinden. “Ik wil namelijk weten welke dj komend jaar wordt klaargestoomd om op de festivals als rockact te spelen. Net als T.Raumschmiere. Die is ook alleen maar een band begonnen om op Lowlands of Pinkpop te spelen. Mail maar naar info@rebelbass.com” 1. LCD Soundsystem: Yeah “Kortweg: een hit! Vergeleken met andere dance acts is het ze gelukt om een groot publiek aan te spreken. Dat is goed. Dan komt er namelijk ook weer beweging in de underground. Voor de Mylo’s en de Mocky’s” 2. Mocky: Mickey Mouse Muthaf****s “Godverdomme, in de eerste week van 2005 is Mocky gewoon de megahit op 3FM. Dat is een schande. Ik ken zijn geschiedenis. Serge van Clone begon ooit met Mocky. Hij raakte de optredens niet aan de straatstenen kwijt. Nu is er een andere boeker bij betrokken en ineens is het Megahit. Zonde! Aan de andere kant kun je ook blij zijn dat het onder de aandacht van een groot publiek wordt gebracht. Maar het is zo puur en zo eerlijk; dat wordt nooit een megahit.” 3. Tiefschwarz: Ghostrack “Tiefschwarz komt uit de donkerste krochten van de Duitse punkscene. Net als T.Raumschmiere, maar dan van nog veel dieper. Het is heel erg eigen. Je denkt nooit: hmm, waar heb ik dit eerder gehoord.” 4. Mathew Jonson: Decompression “Een goede nieuwkomer. Maar hij moet wel oppassen. Er komt op het moment veel te veel van hem uit. Dat gaat ten koste van de kwaliteit. Het is een fout die veel van die jonge honden maken. Maar ja, ik spreek hier natuurlijk als techno mamma.” 5. Mylo: Drop the Pressure Ik draai zelf ook zijn platen en zag hem afgelopen jaar op Lowlands. Hij legt de vinger op mijn zere plek. Een prima mix van dance, rock en punk. Hij zal nooit groot worden maar blijft altijd in de voorste linie van de underground. Dat is mooi.”