DTRH17: Zelfs belabberd geluid krijgt Moderat niet klein DTRH17: Zelfs belabberd geluid krijgt Moderat niet klein

Duitse supergroep is ondanks alles gedroomde headliner van Down The Rabbit Hole

, Ralph-Hermen Huiskamp

Wie is de grootste aansteller in de tent? Apparat, die starend naar een punt aan de horizon en met zijn hand naar iets daarachter grijpend aan het zingen is, of ikzelf, met mijn niesbui omdat mijn neus zo trilt door de idioot harde bassen?

Oké, ik ben de aansteller. Al helpt het wel als de laatste twintig minuten de bassen zijn bijgesteld. Pijnlijk hoe lang headliner Moderat vanavond getergd wordt door het geluid dat alle kanten op zwabbert. Hoog nauwelijks te horen, de bassen zo hard en wollig dat er geen punch meer in zit. Daar komt Down The Rabbit Hole goed mee weg, omdat Moderat zelfs met deze randvoorwaarden een overdonderende set kan neerzetten.

Verfrissend
In 2003 kwamen ze al eens samen, voor een EP, Modeselektor en Apparat. Een boeiende combinatie: het duo Modeselektor maakte knarsende electro, waar tussen alle hiphop-, dubstep- en IDM-invloeden opvallend veel humor te vinden was. Verfrissend, aangezien de Duitse scene niet per se de meest lichtvoetige is. En ook omdat die die humor en losheid enorm veel energie wist lost te maken. Aan de andere kant was Apparat juist wel heel serieus, maar op een emotionele manier. Over glitches en haperende beats zong hij zijn filmische ballads. Altijd met een flinke snik en niet vies van wat dramatische trucs. Die eerste EP lijkt achteraf vooral een verkenning, waarna het nog zes jaar zou duren voordat er een plaat kwam.

Goud
In 2009 blijkt het gelegenheidstrio goud in handen te hebben, als het debuut verschijnt. Beats vol geknars, vrolijk getrappel, een dreigende Dominicaanse vocal en daar tussendoor grootse breaks en überemotionele synths. Die vuistslag op de hoes geeft wel aardig weer wat de impact was. Twee jaar later vergroten ze het op de tweede album verder uit. Apparat mag wat meer zingen, zijn synths nog grootser laten klinken en de bassen zoemen meer: alles om in de concertzalen te overrompelen. Op het vorig jaar verschenen III is het niet anders, al is het weer iets meer op de pop-oren gericht dan op de dansende voeten. Ze maakten er de stap naar headliner mee.  

HET CONCERT:
Moderat, Hotot, vrijdag 24 juni

HET PUBLIEK:
Het is drukken vooraan, maar de wolk MDMA die al over de tent trekt maakt het wel gemoedelijk.

WAS HET GOED:
Het geluid niet, Moderat wel.

HET NUMMER:
Hoezeer ik ook wil roepen dat het nu wel eens klaar is, elke keer als 'Bad Kingdom' erin komt, blijkt het echt een klassieker.  

(Tekst gaat door onder de foto)

Alles wordt live wat harder aangezet. De kicks klinken harder, de kleine percussie scherper, de zang wat dramatischer. Opener 'Ghostmother' is op het laatste album een rustpuntje, vanavond gaan de bassen zo ver open dat je al een centimeter boven de vloer komt te hangen. Maar het is als de arpeggio van 'New Error' en die stotterende bas erin komen, dat het echt gebeurt. Telkens wordt een laag toegevoegd, terwijl op de achterwand metershoge handen zich vouwen en gebaren vormen. 

Noodtempo
Ze touren er ondertussen al jaren mee, en toch zijn die visuals nog steeds een groot wapen. Zonsverduisteringen, schuivende planeten, golvende lijnen, een grote driehoek met de tekst 'Hell is above'. Vooral in de finale, het alsmaar uitgestelde 'Bad Kingdom', spatten ze van het scherm af. Het zijn de cartoons die ze ook op hun hoezen hebben, in zwart-wit, razend snel verspringend alsof je in noodtempo door een boek bladert.

Albums Moderat

2009: Moderat
2013: II
2016: III

Uiteindelijk blijkt het matige geluid niet in de weg te zitten van de perfecte headlineshow. De Hotot kolkt aan alle kanten. Knap, want het mislukt zo vaak, een dance-act die echte liedjes heeft. Tracks worden nu en dan wel aan elkaar geplakt, maar het valt net zo goed vaak stil. En dan wordt ook bijna om het nummer gewisseld van stijl. Emo-ballads, lompe dubstep, stampende techno zonder vocals. De details gaan vanavond allemaal verloren in de mix, zonde. Maar als de basis zo sterk is, als er zo vol overgave wordt gespeeld en het er ook nog eens zo goed uit ziet, blijft er weinig te klagen over. 

Setlist

1. Intro
2. Ghostmother
3. A New Error
4. Running
5. Running (remix)
6. Abandon Window (remix)
7. Eating Hooks
8. Half Hour Jam on a Borrowed Synth (A Made Up Sound cover)
9. Eating Hooks (remix)
10. Rusty Nails
11. Reminder
12. Les Grandes Marches
13. Nr. 22
14. Milk
15. Bad Kingdom
 

HET MOMENT:

Halverwege de set, net na 'Eating Hooks', klinkt er opeens een wrange synth. Niet van Moderat. Ze hebben hem geleend van Hagenees A Made Up Sound, uit zijn monsterlijke 'Half Hour Jam On A Borrowed Synth'. Wat maakt dat dit dan? Een 5 minuten jam met een geleende synth uit een 'Half Hour Jam On A Borrowed Synth'?

Nu op 3voor12