Album van de Week (32): Sheer Mag Album van de Week (32): Sheer Mag

Protestsongs en bitterzoete liefde

, Atze de Vrieze

Nog geen minuut zijn we bezig met het debuutalbum van Philly rockband Sheer Mag, of we zitten al met onze kop in de traangas. Er hangt een sfeer van rebellie in de hele plaat. Rebellie, maar ook een beetje liefde, in een bar met te harde muziek.

Je kon er natuurlijk op wachten. Iets meer dan een half jaar zit Donald Trump nu in het Witte Huis, precies genoeg voor bands om hun protestsongs te schrijven, op te nemen en uit te brengen. Laat dat maar aan Sheer Mag over, een band uit Philadelphia die al een paar jaar over de podia raast en al talloze EP’s uitbracht, maar nu toe is aan zijn debuutalbum. Matt Parker, de songschrijver van Sheer Mag, stond er tussen in Washington, tussen de flessengooiende demonstranten. Met zijn neus bovenop de onrust en de kwaadheid van jong en links Amerika.

Palmer mag dan de teksten schrijven, iedereen die Sheer Mag wel eens live gezien heeft weet dat de band toch vooral draait om zangeres Tina Halladay. Ze zingt met een rauw, wat afgeknepen stem die moeiteloos over de hardrock riffs heen knalt die de band achter haar maakt. Hardrock ja, in de stijl van bands als Thin Lizzy of zelfs het wat gemenere Ratt. Het type muziek dat te hard aan hoort te staan in motorbars. Het type bar dat model staat in het nummer ‘Turn It Up’, een song waarin harde muziek ingezet wordt als wapen tegen een opdringerige liefde. 

Terug naar dat protest, dat Tina Halladay ook als geen ander kan vertolken. Haar dreigementen neem je serieus. Bijvoorbeeld in ‘Expect the Bajonet’, een song over sociale ongelijkheid en institutioneel racisme. ‘You better atone, or you’ll surely regret. And if you don’t give us the ballot, expect the bayonet.' Een spreekwoordelijk mes tussen de ribben, minder is het niet. ‘Suffer Me’ is vervolgens een verwijzing naar de Stonewall Riots, een befaamd protest in de jaren zestig dat gezien wordt als cruciaal in de emancipatie van homo’s in Amerika. Ook een super actueel onderwerp in het Amerika van nu, natuurlijk. En in slotnummer ‘(Say Goodbye To) Sophie Scholl’ brengt de band ook nog een ode aan een Duitse demonstrante van de geweldloze ‘White Rose Movement’, die in 1943 door de nazi’s werd onthoofd vanwege het verspreiden van pamfletten. Sheer Mag is, met andere woorden, op onderzoek hoe het eigenlijk moet: opkomen voor je rechten, en voor die van anderen die achtergesteld worden. Het is ongetwijfeld een vraag waar veel generatiegenoten ook mee zitten, alsof ‘we’ het niet meer vanzelf weten. 

Maar Need To Feel Your Love is ondanks dat alles bepaald geen pissige of ongemakkelijke plaat, zoals bijvoorbeeld het debuut van Priests eerder dit jaar. Sheer Mag heeft namelijk ook echt gevoel voor pakkende liedjes, hoeks, refreinen, pre-choruses. En tussen de maatschappelijke frustratie door sijpelen ook liedjes vol verlangen. Het titelnummer bijvoorbeeld, maar ook het warm gespeelde ‘Pure Desire’, dat zowaar een disco vibe heeft. Zo zie je maar, purisme is in geen enkel genre nodig. In plaats van altijd voluit te rocken weet Sheer Mag ook in die kalmere liedjes te overtuigen. Een rijk en gevarieerd album dus, zeker voor een band die bekend staat om zijn recht-voor-je-raap DIY benadering. Laat hen die fluwelen revolutie maar leiden.

nu op 3voor12