ITGWO12: John Paul Keith is de persoonlijke favoriet van de festivalorganisatie ITGWO12: John Paul Keith is de persoonlijke favoriet van de festivalorganisatie

Amerikaan heeft groot roots-arsenaal: blues, rock 'n roll, country, boogie en surf

, Ingmar Griffioen

ITGWO12: John Paul Keith is de persoonlijke favoriet van de festivalorganisatie

Amerikaan heeft groot roots-arsenaal: blues, rock 'n roll, country, boogie en surf

Ingmar Griffioen ,

"Sorry we're too late, but we came all the way from Memphis." John Paul Keith heeft meteen de lachers op zijn hand en de late start is hem vergeven. Keith is een klein mannetje uit Tennessee dat groots uitpakt met de rijke pophistorie uit zijn land. En met zijn gitaarspel.

CONCERT
John Paul Keith, Into The Great Wide Open, De Bolder, zondag 9 september 2012

MUZIEK
Zijn laatste plaat heet niet voor niks The Man That Time Forgot; John Paul Keith haalt zijn inpsiratie nadrukkelijk uit de jaren zeventig. Denk aan rootsy liedjes die vooraleerst rock 'n roll (horen we daar The Stones?) en blues ademen, maar ook boogie en surf komen voorbij.

PLUS
En dan is Keith ook nog eens een voortreffelijke songsmid, die hele toegankelijke liedjes maakt die meer dan eens aan klassiekers doen denken. Zo lijkt Afraid To Look op een Stones-liedje als Off The Hook, een tweede nummer ligt - zeker ook in de gitaarsolo - verdraaid dichtbij op Johnny B. Goode (Chuck Berry) en weer een ander neigt erg naar Long Tall Sally. Zo kunnen we nog wel even doorgaan. Echt alles klinkt bekend en het kost veel moeite om niet mee te neuriën en te dansen. "I hope you don't mind if we play some country music, cause we already did." Als John Paul Keith 'country' zegt moet je niet aan de banjo-variant denken, maar wel aan een country-ritme en de klaaglijke 'vraag-antwoord-vocalen' die het vroege genre typeerden. Opzwepend opgediend, dus nee; we don't mind John."

MIN
Hier hoort eigenlijk een staande contrabas bij, zeker voor een up-tempo rock 'n roll-song als Dry Country. Een uur is wel wat lang en De Bolder loopt langzaam leeg. Tussen de vijftig man die resteren, staat ontdekker Gijsbert Kamer te genieten, evenals programmeur Johan Gijsen en mede festivalorganisator Ferry Roseboom. Dat is ook wel Into The Great Wide Open: iets programmeren wat je zelf geweldig vindt, maar waarvan je bijna zeker weet dat het de zaal niet zal vullen (zeker niet bij dit zomerweer en in een snikhete Bolder). En dan ga je toch lekker zelf naar je feestje. Groot gelijk.

CONCLUSIE
Keith is een formidabel gitarist, die alleen met zijn gitaarspel al een zaal kan boeien. Gekoppeld aan een prima rock 'n' soul-stem en een ritmetandem die oerdegelijk en soepel opereert. Die groove is niet te missen voor Keith die laat zien een rasartiest en -entertainer te zijn. De jarenlange ervaring, ook als sessie- en straatmuzikant stralen er vanaf. De man zal veel concurrentie hebben in de States, maar hij verdient absoluut een groter publiek.

CIJFER:
8

nu op 3voor12