Grooveshark: Spotify-concurrent met een visluchtje Grooveshark: Spotify-concurrent met een visluchtje

Streamingdienst biedt miljoenen tracks, maar is nog niet helemaal gedekt

, Atze de Vrieze

Grooveshark: Spotify-concurrent met een visluchtje

Streamingdienst biedt miljoenen tracks, maar is nog niet helemaal gedekt

Atze de Vrieze ,

Op andere telefoons was het er al een tijdje, maar sinds deze week is Grooveshark ook te vinden in de app-store van de iPhone. En daarmee probeert de Amerikaanse streamingdienst serieus voet aan de grond te krijgen in de muziekindustrie. Dat klinkt als een serieuze concurrent voor Spotify, maar Grooveshark is nog wel een dienst met een luchtje.

Streamingdienst biedt miljoenen tracks, maar is nog niet helemaal gedekt

Op andere telefoons was het er al een tijdje, maar sinds deze week is Grooveshark ook te vinden in de app-store van de iPhone. En daarmee probeert de Amerikaanse streamingdienst serieus voet aan de grond te krijgen in de muziekindustrie. Grooveshark biedt een online (en nu dus ook mobiele) muziekdatabase met miljoenen tracks, waarop je een abonnement kunt nemen voor slechts 3 dollar per maand, of gratis met advertenties. Dat klinkt als een serieuze concurrent voor het bejubelde Spotify, en in Amerika voor diensten van Rdio en Rhapsody. Maar Grooveshark is nog wel een dienst met een luchtje.

Over het bedrijfsmodel van Spotify hebben veel mensen hun twijfels, maar ook over de geldstromen vanGrooveshark is veel onduidelijk. Het bedrijf uit Florida zegt een legale dienst te zijn. Met andere woorden: de artiest deelt in de opbrengst van de dienst. De vraag is alleen of dat zo is, en zo ja hoe dan. Grooveshark CEO Sam Tarantino zegt daarover: “De sleutel is het bouwen van een fanbase. Uiteindelijk verdienen artiesten hun geld doordat de fans betalen voor de belangrijkste inkomstenbronnen (tours, merch, etc). Natuurlijk krijgen artiesten en labels een deel van onze omzet, maar het zijn de fans die voor de omzet zorgen.”

Een merkwaardige verklaring, waarmee Tarantino lijkt te zeggen dat een artiest niet moet verwachten rijk te worden van Grooveshark. Tarantino is niet bereikbaar om toe te lichten of die lezing klopt. Feit is wel datGrooveshark op dit moment nog geen deal heeft met Buma/Stemra, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Spotify, al staat de auteursrechtenorganisatie niet negatief tegenover het initiatief. Woordvoerder Monique Paauw zegt: “Buma/Stemra juicht nieuwe, legale muziekinitiatieven toe en doet haar best deze zo goed mogelijk te faciliteren. We zijn in contact met Grooveshark om te zien of we een licentieovereenkomst met ze kunnen sluiten. Er zitten nog wat haken en ogen aan. Het is om die reden op dit moment te vroeg om in details te treden over deze besprekingen. Grooveshark is ook nog bezig om deals te sluiten met de internationale muziekproducenten.”

Die deals zijn er voorlopig nog niet. Van de vier major labels heeft voorlopig alleen EMI aan boord. Die platenmaatschappij klaagde Grooveshark in eerste instantie aan, maar koos vervolgens voor samenwerking. Onder welke voorwaarden is niet bekend gemaakt. Vorige week sloot Grooveshark een deal met Merlin, een conglomeraat van indielabels. De onderhandelingen verliepen naar verluidt alles behalve soepel. Begin dit jaar sleepte ook Universal, de grootste major platenmaatschappij, Grooveshark voor de rechter. Volgens Universal is het businessmodel van Grooveshark gebaseerd op auteursrechtenschending. Dat statement is wel te begrijpen. Bij Grooveshark kunnen namelijk niet alleen labels en muzikanten muziek aanleveren voor de database. Iedere gebruiker kan songs uploaden.

Dat levert voor gebruikers een groot voordeel op: op Grooveshark is soms muziek te vinden die nog niet in de winkel ligt, of muziek die op andere platforms niet aangeboden wordt. Zo kun je op Grooveshark songs vinden van bands als Metallica, Pink Floyd, Led Zeppelin en Arcade Fire, waarvan bekend is dat ze niet op streaming platforms te vinden willen zijn. Spotify kiest er nadrukkelijk voor om alleen muziek via rechthebbenden aan te bieden. Grooveshark’s model lijkt op dat van YouTube. Gebruikers bieden de muziek aan. Ze zijn zelfs formeel verantwoordelijk als het tot problemen komt. De dienst hanteert een notice-and-take down policy: na een officiële klacht van een rechthebbende wordt een bestand verwijderd.

Het model maakt het wel zeer eenvoudig voor bands om zelf hun muziek in de database te krijgen. Leon Geuyen van de Utrechtse band The Gasoline Brothers deed dat al anderhalf jaar geleden. “Wij maken ons geen illusie dat we veel cd’s verkopen, voor ons is een dienst als Grooveshark puur promotie”, legt hij uit. “Ik heb me toen geen moment afgevraagd hoe het zat met geld, maar we hebben het dan ook hooguit over Monopolie-geld. Ik denk dat Grooveshark in eerste instantie vooral volume binnen wilde harken. Maar eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat ze ons nu ineens gaan benaderen: het gaat zo goed met onze dienst, we gaan een betaling van 12 cent doen.”

nu op 3voor12