Black Lips wast handen in onschuld Black Lips wast handen in onschuld

"God verlicht ons pad naar verlichting"

, Erik Zwennes

Black Lips wast handen in onschuld

"God verlicht ons pad naar verlichting"

Erik Zwennes ,

De Amerikaanse garagerockers Black Lips gaan al een flink aantal jaren mee en hebben geen enkele reden om een andere koers te varen. Wel namen ze hun laatste album 200 Million Thousand weer eens zelf op. Zanger en bassist Jared Swilley zegt hierover "Het is beter om in je eigen God te geloven dan in andermans God."

"God verlicht ons pad naar verlichting"

Is de band echt zo heftig als de geruchten die de ronde doen? "Ach, we houden er van om los te gaan; een biertje te drinken enzo..." Zanger en bassist Jared Swilley doet ook niet moeilijk over de drugsverhalen. "Ja, dat is ook een onderdeel. Ik heb wel eens de aanwezigheid van God gevoeld tijdens een hallucinerende trip." Het leidde bij gitarist Cole Alexander tot de woorden voor het nummer I Saw God voor het nieuwe album 200 Million Thousand.

Black Lips gaan al een flink aantal jaren mee. Sowieso is het geen band die zich live en op plaat onopgemerkt laat passeren. Het gevolg is dat er voor en na het optreden in de Rotterdamse Watt kelder anekdotes worden gedeeld en discussies ontstaan. Enkele dames hebben een al dan niet romantische nacht met een bandlid gedeeld of - aan de lichaamstaal te zien - hopen dit de komende uren mee te maken.

Uit het Rotterdamse The Apers punkkamp komt een verhaal uit de begindagen van de band uit Atlanta. De tieners stonden gedurende de Amerikaanse tour van The Apers in het voorprogramma. Het was amper twee weken na het dodelijke ongeluk van de toenmalige Black Lips gitarist Ben Eberbaugh. Gedurende de diverse shows vroegen de overgebleven bandleden het publiek om een financiële bijdrage voor de begrafenis van hun overleden vriend.

Zes jaar later schetst Jared Swilley in de kleedkamer de huidige banddynamiek. De overige bandleden zitten even voor de show onderuitgezakt met hun laptops op schoot. Drie lichtgevende appeltjes schijnen me toe. "Het is zeker mogelijk om in deze band even rustig aan te doen. Je wordt nu eenmaal af en toe wakker met een kater. Dan is het gewoon 'no party for me tonight'". Swilley ziet zichzelf tijdens de huidige tour wel weer een paar keer uit de bocht vliegen. "Berlijn, Parijs, Londen en vanavond Rotterdam: dan weet je dat het hard zal gaan."

"Media vinden het mooi om het allemaal wat heftiger te maken dan het is. Groot-Brittannië is daarin het ergst. Dat is echt gossip central met de meest intensieve tabloidcultuur van de wereld." Sinds ons gesprek is het Britse muziekmagazine NME inderdaad al weer een paar keer los gegaan op de plannen van de band om muziek te maken met het zingende nichtje van Osama Bin Laden, Wafah Dufour. 

Een recente Indiase tour vormde opnieuw een hoofdstuk in de roemruchte bandcarrière. Het resulteerde in de vlucht van de band uit het Tamil-gebied van het Aziatische land. "Ik weet dat het slecht staat, maar het was absoluut niet onze schuld," bezweert Swilley. "We kregen geen regels of voorschriften. De promotors vonden onze eerste shows zelfs te tam en vroegen of het allemaal wat heftiger kon. Toen besloten we een normale Black Lips-show te geven. We zijn los gegaan en kregen eindelijk een geweldige respons van het publiek. 'Finally India loves us'. Maar na de show bleken de sponsoren niet blij."

Volgens Swilley moet het pijnpunt wel de traditionele tongzoenen tussen de bandleden zijn geweest. "Het kan niet anders, Cole was ditmaal niet eens naakt. Hij liet alleen zijn blote kont zien als grap en maar twee seconden. Kijk, volgens hun norm bestaan er geen in India geen homo's. Onzin natuurlijk. Een jongen en een meisje mogen al niet zoenen in het openbaar, laat staan twee jongens."

"Toen ging het verhaal dat we werden gezocht. Ik zag het echt niet zitten om in een Indiase gevangenis te belanden dus reden we tien uur non-stop om uit het Tamil-gebied te komen. Het is gelukkig niet op geweld uitgelopen. Onze paspoorten bleken gestolen door iemand die ze opvroeg bij het hotel. Die hebben we teruggevorderd waarna we direct tickets naar Berlijn boekten alwaar we een gospel album opnamen met King Khan & BBQ." (een Canadees garageduo red.) Dan kijkt gitarist Ian Saint Pé op van zijn laptop. "God verlicht ons pad naar verlichting. Hij leidde ons naar Berlijn.”

"Ons eerste doel als band was om niet te hoeven werken," zegt Swilley. "Cole en ik zijn vroeg van school gestuurd, we hebben dus geen enkele opleiding afgerond. Nu is mijn doel om voor het einde van het jaar een eigen huis te kopen. Misschien ga ik ooit nog wel naar school." Cole Alexander vult aan: "Staren naar de mooie jonge meisjes" Swilley: "Die zullen er gelukkig altijd zijn."

Nu op 3voor12