Goud Graven: Clap Your Hands Say Yeah, Madraguda en The Posies Goud Graven: Clap Your Hands Say Yeah, Madraguda en The Posies

Popjournalist én sinds kort romanschrijver Menno Pot selecteert zijn favoriete 3VOOR12 fragmenten

Goud Graven: Clap Your Hands Say Yeah, Madraguda en The Posies

Popjournalist én sinds kort romanschrijver Menno Pot selecteert zijn favoriete 3VOOR12 fragmenten

Menno Pot is popjournalist voor de Volkskrant. Vorige week debuteerde hij ook nog eens als schrijver met de supportersroman Vak 127. De flaptekst van zijn roman rept van "onvoorwaardelijke clubliefde, jongensvriendschap voor de eeuwigheid en de angst dat alles anders wordt." Voor 3VOOR12 dook hij eens in onze archieven om mooie audiofragmenten naar boven te vissen.

Popjournalist én sinds kort romanschrijver Menno Pot selecteert zijn favoriete 3VOOR12 fragmenten

Menno Pot, popjournalist voor de Volkskrant, maakte onlangs zijn debuut als fictieschrijver met de roman Vak 127, die handelt over de onvoorwaardelijke liefde voor Ajax van een groep vrienden. Een geupdate versie van de Wondersloffen Van Sjakie? Dan eerder een rauwe kroniek vanaf de tribune, met Europese steden, kroegen, supporterstaferelen en af en toe een politiecel als decor. Maar bovenal gaat het boek over vriendschap. Voetbal en popmuziek lijken voor Pot, qua fanatisme, behoorlijk dicht bij elkaar te liggen.

In navolging van dEUS-frontman Tom Barman, fotografen Kees Tabak en Lex van Rossen en dj Bart Skils, selecteerde Menno Pot zijn favoriete audiofragmenten van de afgelopen jaren uit de 3VOOR12-archieven. Bevlogen, als een echte muziekfan, licht hij zijn keuze toe.

1. Clap Your Hands Say Yeah - Live in Paradiso, 12 november 2005

"Ik heb ze gezien op The Music In My Head, maar vond dat ze daar niet erg goed uit de verf kwamen. Ze waren op dat moment kapot, doodmoe van het vele reizen. In de Paradiso was het veel energieker, en dat kun je ook goed horen aan deze opname. Die plaat vind ik ook erg goed."

2. Amadou & Mariam - Live op Lowlands, 2005

"Jammer dat ik het gemist heb, daarom heb ik deze track nu uitgekozen. Hun plaat is geproduceerd door Manu Chao en is één van de leukste wereldmuziekalbums van de laatste tijd. Ze stonden erg vroeg geprogrammeerd in de Alphatent, rond één uur 's middags. Toen lag menigeen nog te slapen, en ik dus ook. Maar nu kan ik het dus alsnog bijwonen."

3. Madrugada - Live op Lowlands 2001

"Niet om snobistisch te klinken, maar ik was de eerste Nederlandse popjournalist die over Madrugada schreef, zelfs toen de plaat nog niet eens in Nederland verschenen was. Ik ben destijds naar Noorwegen gegaan en bezocht hun show in de Rockefeller in Oslo. Het was overdonderend. Ze waren toen al populair in Noorwegen, en om een hele zaal vol fans te zien - buiten op straat werden nog kaarten verkocht voor bizar hoge prijzen - was indrukwekkend. De show op Lowlands 2001 benadert de kwaliteit en sfeer, maar in de Rockefeller was het natuurlijk helemaal het einde."

4. Jacques Lu Cont - Zoot Woman Radio Mix

"Het beste van twee werelden: zowel een goede dj als muzikant, net als Soulwax. Hij produceerde het laatste Madonna-album, dat ik absoluut vreselijk vind, maar ik wil Stuart Price, zoals hij eigenlijk heet, toch even de credit geven die hij verdient. Die tweede Zoot Woman-plaat vond ik echt ontzettend goed (Stuart Price is bandlid van Zoot Woman, red.). Hij heeft dus wel degelijk talent en smaak, en met een Zoot Woman Radio Mix komt dat dubbel tot zijn recht."

5. The Posies live op Pinkpop 1998

"Jon Auer en Ken Stringfellow waren in die tijd min of meer gebrouilleerd, er hing in elk geval een flinke spanning tussen de twee. Ik heb een tijdje met ze doorgebracht in de tourbus, en het was frappant hoe de twee steeds over elkaar aan het klagen waren. Ik stond min of meer tussen ze in, en het was heel duidelijk dat tijdens dit optreden de band zo goed als op z'n gat lag. Toch was de show rauw, hard en goed. Onlangs traden ze weer op tijdens The Music In My Head in Den Haag en toen leken ze het weer behoorlijk naar hun zin te hebben op het podium."

6. Whitey live op RAUW in 11, Amsterdam op 11-02-2005

"Ik had Whitey gezien op Bazar Curieux in 2004 en toen vond ik de show al knoerthard en energiek. Het album The Light At The End Of The Tunnel Is A Train is eigenlijk te braaf, terwijl hij live een behoorlijk gemene set kan neerzetten. Punkdance, zou ik het noemen. De plaat had best wat viezer geproduceerd mogen worden, als je luistert hoe Whitey kan klinken tijdens zijn optreden op RAUW."

nu op 3voor12