Mind Enterprises: viral met Europese nonchalanza

Ze zeggen wel eens dat Instagram-artiesten niet bestaan. Tiktok-acts, daar heeft iedereen een beeld bij. Jonge artiesten die dankzij een vrolijk dansje viral gaan en ineens een carrière hebben op basis van een snippet van een single. Er klinkt altijd wat dedain in die term - want bewijs eerst maar eens dat je meer in je mars hebt. Hoe hard Meta ook probeert het selectieve algoritme te imiteren, zoals artiesten doorbreken via Tiktok, gebeurt dat zelden via Insta. Behalve dan op de een of andere manier bij Mind Enterprises, een duo uit Turijn dat al jaren bezig is maar het afgelopen jaar ineens opviel met hun ironische italo-filmpjes, gefilmd op een dakterras of Italiaans balkonnetje, knipogend naar de lulligheid van de jaren tachtig. 

Mind Enterprises bestaat zelfs al veel langer dan de meeste mensen denken. Andrea Tirone begon het project rond 2010 in Turijn, aanvankelijk als uitlaatklep naast de band waar hij gitaar speelde. Hij wilde iets voor zichzelf - volledige controle over het creatieve proces, alleen een laptop. In Londen, waar hij naartoe verhuisde, ontmoette hij Roberto Conigliaro. Of eigenlijk ontmoetten ze elkaar op een festival in Sicilië, waar ze allebei met een andere band speelden. Ze ontdekten dat ze in dezelfde stad woonden, wisselden nummers uit, en de rest ging… langzaam.

Melodie met een punk-attitude

Het duo doorliep minstens drie muzikale levens voor ze uitkwamen waar ze nu zijn. Eerst puur elektronisch en arty. Daarna een fase met een vierkoppige band, gedreven door Afro-beat en westerse Afrikaanse invloeden, maar dan in een elektronische vorm, inclusief echte drums, bas en gitaar. Twee elektronische muzikanten die van origine uit bands kwamen en dat gevoel van samenspelen begonnen te missen. Maar goed, dat was dan weer vrij ingewikkeld.

De uiteindelijke omslag naar Italo disco was volgens Tirone geen bewuste strategie maar een kwestie van intuïtie. ‘Het is gewoon melodie en een basslijn,’ zegt hij. ‘Het is niet overgeproduceerd. Je kunt een nummer schrijven in een halfuur en dat is het. Niet te veel nadenken.’ Dat directe, bijna laconieke schrijven bleek ook aan te sluiten bij wie ze zijn. De muziek en de levensstijl werden één ding - de sigaret, de Campari, de vintage sportkleding, het zijn volgens het duo geen rekwisieten maar de omgeving waaruit de muziek voortkomt.

Italo disco klinkt opzettelijk een beetje goedkoop, en dat is precies de bedoeling. Conigliaro citeert de legendarische producer Fred Ventura: Italo disco is een melodie met een punk-attitude. Als je het te netjes afwerkt, verliest het zijn ziel. Het heeft dat rauwe, net-niet-af randje nodig. Niet te serieus nemen, maar ook niet nul ernst. 

Overigens beperkt het palet van Mind Enterprises zich niet tot de befaamde Italo eighties. Ook de eurodance van de jaren negentig en nul klinkt door in hun muziek, van de melodieuze trance van Robert Miles tot de bombastische dancefloor-epiek van Gigi D'Agostino en Mauro Picotto, en niet te vergeten Eiffel 65, stadsgenoten uit Turijn die met 'Blue' een van de meest iconische - en meest bespotte - eurodance-hymnes aller tijden schreven. ‘vooral Gigi D’Agostino is wat mij betreft een legende’, zegt Tirone, ‘Hij was destijds echt baanbrekend.’

Politieke memes

Al is die ernst trouwens best ver te zoeken op Negroni Love, het nieuwe album van Mind Enterprises. Een album vernoemd naar een cocktail, dat opent met een tune die ‘Discough’ heet en een hoest (haha) als hook heeft en verderop Johann Sebastian Bach’s ‘Aria Sulla 4a Corda’ naar het italo universum transporteert. ‘Italo disco heeft op de een of andere manier een link met barokmuziek,’ zegt Tirone. ‘De melodie is enorm belangrijk in dit genre. En ik zie een verbinding: van Monteverdi en de barok, naar Mozart, Beethoven, en alles wat volgde. In Italië heeft elektronische muziek altijd een sterke band gehad met melodie, omdat dat diep geworteld zit in onze traditie.’ 

Bach als proto-italo-producer, zo hadden we het nog niet eerder gezien. Toch appelleert het ook aan iets anders, een soort diepgewortelde liefde voor Europa, met een vleug ironie en nostalgie. Vooraf aan het interview laat het management van Mind Enterprises weten dat het duo liever niet wil praten over de politieke memes waarin ze de laatste maanden ook terecht kwamen. Dat zit zo.

In eerste instantie ging Mind Enterprises viral voor wat het was: lollige droogkomische gasten met een spot-on retro esthetiek en geinige disco tunes. Maar toen de spanningen tussen de Amerikaanse president Donald Trump en de Europese Unie toenamen en de diss-speeches van The Donald en JD Vance ons om de oren vlogen, gebruikten mensen de onbezonnen lulligheid van Mind Enterprises als ironische geruststelling. ‘European leaders after managing to prevent the collapse of NATO for another 1-2 weeks’, staat er ineens boven, terwijl Roberto Conigliaro een drankje inschenkt, Andrea Tirone met zijn hand in zijn zak een sigaret rookt, en vooral geen van beiden hun handen aan de knoppen van de dj-set houden. Va bene, tranquillo.

Geen politieke statements van Mind Enterprises dus, maar een tip voor de perfecte negroni kan er natuurlijk wel vanaf. En zoals zo vaak bij de Italiaanse keuken, blijkt ook hier het geheim niet alleen te zitten in de juiste ingrediënten, maar in hoe je die behandelt. ‘Het gaat om hoe het ijs smelt. Als het niet genoeg smelt, is hij te sterk.’