Madonna en Kylie Minogue schrijven popgeschiedenis in AFAS Live

Hoe hoog kunnen verwachtingen gespannen staan? Kijk op de zaterdag van Pride om je heen in Amsterdam en je merkt dat meer nervositeit voor iemands aanwezigheid bijna niet fysiek mogelijk is. De hele dag, met nadruk op hele, hoor je de hits van dequeen of popdoor Amsterdam heen klinken. Dit jaar wordt World Pride in Amsterdam gevierd en de gehele Canal Parade lijkt wel een openluchtmuseum van Madonna’s omvangrijke carrière. Die keer dat de superster negen botten brak door van een paard te vallen en direct daarna weer in het zadel klom voor een acrobatische videoclip? Dat is monsterhitHung Up, de geflipte beuker van ABBA die haar muzikale loopbaan in 2005 uit het stof haalde en nu zowat elke vijf minuten vanaf boten door de grachten van Amsterdam wordt gescandeerd.

Ze was altijd al de queen of pop, maar de laatste twintig jaar na die hit is haar ster zo fel gaan schijnen dat het zeer doet aan je ogen. En nu komt ze echt naar Amsterdam, na wekenlange speculatie. Dé Madonna. Een van die zeldzame mensen op aarde die geen achternaam nodig hebben. Kan ze deze hype ook waarmaken? Dat is iets waar van tevoren veel over wordt gesproken. Net als dat er wordt geroddeld over dat Kylie Minogue blijkbaar is gespot op allerlei verschillende locaties. 

Als Madonna dan rond half drie ‘s nachts, na een uur extra wachten, de dj-booth opklimt, is de ontlading direct groots. Ja, ze is te laat, voelt misschien die gebrokken botten weer wat opspelen, en zingt heus niet elk nummer uit de korte set die Confessions-producer Stuart Price draait loepzuiver (of live) mee. Het doet er niet toe, want de pure extase die vrijkomt in AFAS Live is bijna met geen pen te beschrijven. Haar bevriende producer opent de set van een half uurtje met de eerste nummers van haar nieuwe album,Confessions II. Dit album is een opvolger van het in 2005 uitgekomenConfessions on a Dance Floor. Madonna maakte de plaat met diezelfde Stuart Price als op het eerste deel, geschreven als ode aan de dansvloer. De muziek op Madonna’s nieuwe album voelt als een warme knuffel, ook nog steeds als Madonna live toch een beetje afstandelijk blijft aanvoelen. Dat is haar hele ding natuurlijk, zij is Madonna.

De culturele relevantie van beideConfessions-albums is groot. Madonna’s carrière beslaat zo’n 47 jaar en was niet alleen glorieus, maar leverde ook meer commentaar op dan bij wie dan ook. Ze werd gehaat door zich uit te spreken tegen homohaat in de vroege jaren 80, in haar doorbrakfase metLike A Prayer. Na de aidscrisis stond zij op de barricade te schreeuwen om queer-mensen juist lief te hebben en met open armen te ontvangen; zowel op het podium als ver daarbuiten. Zij werd daardoor een boegbeeld voor de gaycommunity en juist daarom is het zo’nbig dealdat zij nu op World Pride Festival staat, een uur nadat het Guiness World Record voor meeste confetti schieten in één minuut is verbroken. 

‘Mother is here’, schreeuwt ze. Een kreet die alleen zij met verve kan dragen en bijdraagt aan de hysterie van de avond. Het laat ons die supertacky marketingcampagne rondom het album met videoboodschappen op Grinder en zelfs met Chelsea-spelers snel vergeten. Het nieuwe nummer ‘Bring Your Love’ met Sabrina Carpenter klinkt live wat minder goed dan toen de twee het op Coachella zongen, maar we moeten natuurlijk niet verwachten dat het vanavond om zingen gaat. 

Is het een lang, bevredigend concert? Nee, maar dat was ook nooit het concept.Confessions IIgaat over de clubnachten waar je al zwetend en bonkend tegen iemand anders aan alle zorgen over een ijskoude wereld los kunt laten. Het gaat over jaren van onderdrukking en pijn, verpakt in een mierzoet paars jasje van synthesizers. Hier in AFAS Live is de boodschap aangekomen. Als het aan Madonna ligt, stopt het schreeuwen voor gelijkheid nooit. En vergeet niet te hydrateren, dat is ook belangrijk volgens mama Madonna.

De Amerikaanse superster werd naast haar positie als belangenbehartiger van de queercommunity haar hele carriere lang ook flink gehaat om het simpele feit dat ze een vrouw is. Een ‘oude vrouw’ zogenaamd, want toenHung Upuitkwam, was ze ‘al’ 49. Vind ervan wat je wil, maar het is juist deze hit die vanavond voor veel mensen het summum is van je jong en vrij voelen. Het publiek, voor 90 procent gay mannen met Amerikaanse accenten en pakjes die weinig aan de verbeelding overlaten, vreten uit haar hand. En als goede vriendin en jarenlange popflirt Kylie Minogue dan ook nog daadwerkelijk met een lach van oor tot oor het podium bestormt, de queen of pop een innige knuffel geeft, enLove Sensation,Sorryen, jawel,Hung Upmeezingt, weet je dat hier vanavond geschiedenis wordt geschreven.