De headliner-set van New Wave is een boel dingen tegelijk. Een indrukwekkende mega-revue die een hele generatie samenbrengt, zowel op het podium als ervoor. In een uur door de top 40 van 10 jaar geleden zappen, met een bijzonder hoog discothekengehalte en bijzonder weinig creativiteit. En het is óók een volgende stap in de rehabilitatie van Lil Kleine.
Heb je het ooit zo druk gezien in de Alpha? Ik denk het niet. Het is van voor tot achter DRINGEN, een halfuur voor aanvang moet je al proppen om überhaupt een plekje onder de overkapping te vinden. New Wave moet wel de populairste headliner van het weekend zijn, vijf Ziggo Dome-shows deden ze ook al als ultieme throwback naar die gouden tijden tien jaar terug, toen deze losvaste groep rappers, jongens waren het, samen de boot naar Schiermonnikoog namen en een onvoorstelbare reeks vlammers opnamen. Ronnie Flex had al een aardig track record met serieuze hits, SFB had de levels al eens gereset maar was nog een niche act, Lil Kleine zat nog onder de vleugel van Lange Frans, en verder waren dit stuk voor stuk gastjes van begin twintig met nauwelijks een reputatie.
Kees de Koning noemde het toentertijd ‘het Buiten Westen-gevoel, maar dan tien jaar later’, maar deze groep zou die scene rondom Opgezwolle en Typhoon ver ontstijgen. Dat is het eerste gevoel tijdens deze kleine anderhalf uur: wow, wat hebben deze gasten een onmetelijk grote berg hits geschreven, wat hebben zij de popcultuur ontzettend lang gedomineerd en wat hebben ze een boel veranderd voor de Nederlandse muziekindustrie. De hele generatie Lowlanders die nu tussen de 20 en 35 zijn, zijn opgegroeid met deze muziek. De gasten brullen Lijpe’s ‘Eng’, ‘Dom Dom Dom’ en ‘No Go Zone’ mee, de meiden gillen voor ‘Energie’ en wanneer Frenna een solo-momentje pakt voor ‘Langste SMS’.
Ja, je zou kunnen zeggen dat Lowlands precies krijgt wat het wil: hits, hits, hits, hits, hits, hits en nog meer hits. Elke keer weer: wow, deze ook nog. Niet alleen van het New Wave-album, maar ook van de tunes die in diezelfde slipstream werden meegesleurd. Oh ja, D-Double had keiharde features op ‘Mandela’ (SBMG) en ‘Ma3lish’ (van Sevn Alias). Jonna Fraser had ‘Do Or Die’. SFB had ‘Strangers’. En dan de songs van New Wave zelf. Alle snooze-momenten zijn weggesneden uit de oude Ziggo Dome-setlist: geen Ronnie Flex solo in kleermakerszit met ‘Het Is Zover’, de intro van de plaat. Geen Afriki en Ares met ‘Voor Een Ander’. Zelfs geen ‘Dikke Gun’ van D-Double en Lijpe.
En er is godzijdank íéts meer ruimte voor liedjes die geen blast from the past zijn: Frenna doet ‘Pretty Girls’ en ‘ZAZA’, Lil Kleine doet ‘Lijntje’, Idaly ‘Populair’, Ronnie Flex ‘Punta Cana’. Kijk eens aan wat er van deze generatie is gekomen, zeggen die tracks op de setlist.
Maar helaas is dat niet wat de presentatie ervan zegt, want dit voelt als een hele prijzige discotheekshow. Zonder imposante productie, zonder golf-vormige LED-scherm en grotendeels zonder de bijbehorende visuals (behalve die lijpe haaien in ‘No Go Zone’). En Jonna Fraser met z’n afropop, Ronnie Flex en z’n Fam, Frenna met zijn spierballenband, Bokoesam met zijn dancehall, Idaly met zijn introspectieve zangerige kanten, stuk voor stuk hebben deze gasten hun liveshows verder ontwikkeld, ze zijn ieder op hun eigen manier performers geworden die over een spanningsboog in hun eigen shows hebben nagedacht, iets dat verder gaat dan puur effectbejag en hits vlammen. Alleen kunnen ze dat hier eigenlijk nauwelijks tonen. Hier gaan ze weer van ‘3, 2, 1’ en van ‘Jonna we wanna paaaaaaartyyyyy’. Hier is geen band, hier krijgen we alleen Spanker en Jack $hirak die Fred Again..-momentjes proberen te pakken met een sampler, maar eigenlijk lullig op drie knopjes drukken voordat ze het weer aan de backing track overlaten. Zelfs ‘Drank & Drugs’ aan het eind krijgt zo niet de impact die het verdient, het krijgt een dom stukje ‘Chips & Cola’ und ‘Stoff und Schnaps’. Oh ja, en we krijgen daarna Vanessa Carlton’s ‘1000 Miles’?! Why?!
En dan hebben we de olifant in de kamer nog niet eens benoemd: Lil Kleine. Zou hemzelf de ironie ontgaan van het feit dat-ie een witte wifebeater draagt? Nou, een gedeelte van Lowlands niet, hoor: er zijn op het terrein stickers geplakt met precies dat woord ‘wifebeater’, het hoofd van Kleine en een grote rode streep erdoorheen. Stickers met het motto: ‘Hot girls boycot Lil Kleine.’ Stickers met de vraag: ‘Lowly, geef seksueel geweld geen podium.’ De Alpha opende vanmiddag nota bene met een boodschap van de Australische punkband Amyl and the Sniffers: ‘Zero tolerance for sexual assault.’ Nou, dat blijkt niet helemaal waar.
Om je geheugen even op te frissen: Kleine werd een persona non grata na de geweldsincidenten in 2021 op Ibiza (waarbij zijn ex gewond en bebloed de hotellobby in rende, hij maakte er een bizarre plaat over waarop hij zichzelf framede als slachtoffer?!) en 2022 (iets met een autodeur, weet je nog?). Daarna was-ie jarenlang niet op serieuze festivals te zien. Hij deed heus nog wel wat shows op evenementen die hem een podium wilden bieden, maar de Ziggo Dome-shows van eerder dit jaar voelden als een publieke rehabilitatie, na avond voor tienduizenden mensen op een van de grootste podia van Nederland. Dat heeft gewerkt, hij maakte ook nog het album F*CK KLEINE dat zijn “bad boy-imago” en de afkeur van Nederland juist richting marketingtool omboog, en zogenaamde ‘documentaires’ die datzelfde gevoel weerspiegelden. Zo te zien is Lowlands de volgende stap in die rehabilitatie, want hier staat Lil Kleine alsof er niks gebeurd is. Jammer.
Het oordeel
Als de graadmeter is: hoeveel hits worden er gespeeld en hoe hard worden die meegebruld, dan was het héél goed. Populair: ja, in alles. Maar er valt ook heel veel op deze show aan te merken.
Het nummer
Alles van Frenna, die anno 2026 nog altijd on top of his game is, en op dit moment de werkelijke superster blijkt van New Wave.
Volg Lowlands het hele weekend via de livestream van NTR, VPRO 3voor12 en NPO 3FM, op NPO 2 Extra en NPO Start.
