LL26: Geese fladdert en focust
New Yorkers graven naar goud, soms tevergeefs en vaak raar
Geese is de meest onwaarschijnlijke bandhype van het moment, veel te grillig en ongrijpbaar voor een brede doorbraak. Dat experiment zit ze soms wat in de weg, maar wat een zinderende finale.
Iederéén had het over Geese. Of dat nou kwam door die geniepige marketingcampagne, door de prominente features in de grote kranten, door alle TikTok-memes, Geese voelde vorig jaar als HYPE DER HYPES. Zozeer dat zelfs rock ’n roll-royalty Mick Jagger een mening over de band heeft, en zijn analyse was uitstekend: ‘Ik dacht dat het meer een indieband was, maar het is heel experimenteel. Ik had niet verwacht dat het zo out there zou zijn.’
Inderdaad, je zal op Lowlands maar door je vrienden zijn meegesleept naar ‘de beste band van NU’, dé hype, die met Getting Killed de schijf van 2025 afleverde. En wat zie je dan? Hoe deze muzikanten in openingsnummer ‘Husbands’ (een prachtig liedje, daar niet van) wat zitten te rommelen, elkaar zoeken, zoeken, totdat dat jengelende gitaartje komt en de puzzelstukjes vallen. En dan Cameron Winter’s gekraai: ‘Falling apaaaaaaart, you’re faaaaaaaalling apart.’ Zijn stem is nogal een aquired taste, zoals ook die van Thom Yorke of Tom Waits dat is: schor, hees, vol craquelé, niet doorsnee mooi.
Zeker in de eerste helft van de set wordt er erg veel gefladderd, alsof de band on the spot eens bedenkt hoe ze de oude rock ’n roll-liedjes ‘Crusades’ en ‘Cowboy Nudes’ gaan spelen, wat ze met het Velvet Underground-esque ‘Half Real’ gaan doen, hoeveel rondjes de gierende Led Zep-rocker ‘2122’ krijgt. Versnellen, vertragen, stilvallen, dan weer rammen. Winter pakt in een break zijn telefoon erbij, zoekt het liedje op Spotify op en schuift die tegen de pick-up van zijn gitaar. Huh, wat?! De Bravo wil graag, is gretig, zoekt mee met de band en kijkt op zulke momenten, zeker ook in het losse drijfzand van ‘100 Horses’: wat probeert deze intrigerende band nou precies te doen?
Maar vanaf ‘Bow Down’ komt de focus, opeens gaat de knop om. Ja, er is ruimte voor een gierende drumsolo die waarschijnlijk elke avond anders klinkt, de muzikanten zoeken ook nog in ‘Au Pays Du Cocaine’, de geïmproviseerde outro van ‘Taxes’ en het explosieve ‘Trinidad’, maar daar grijpen de partijen op de juiste momenten wel degelijk in elkaar en boren ze telkens goudaderen aan. ‘There’s a booooomb in my caaaaaaar!’ Sensationeel.
Het oordeel
Het middenstuk was een 7, de finale een dikke 10.
Het nummer
‘Trinidad’, ‘Taxes’ en ‘Bow Down’
Volg Lowlands het hele weekend via de livestream van NTR, VPRO 3voor12 en NPO 3FM, op NPO 2 Extra en NPO Start.