Kourosh en Sophie Straat hebben hoogmoed

‘ICARUS’ is de nieuwe single van Kourosh en Sophie Straat, en een aanloop naar Kourosh’ debuutalbum Bah Bah (Perzisch voor ‘wauw!’ of ‘wat heerlijk!’). Eerder was de Nederlands-Iraanse artiest vooral veel bezig met produceren – zo ook voor Sophie – en af en toe releasde hij een eigenzinnige hiphoptrack, clubby nummer of EP, vaak met sicke videoclip. ‘ICARUS’ is effe wat anders: het nummer heeft een indie-vibe, een refrein (gezongen door Sophie) dat meteen blijft hangen, inclusief subtiele gitaarriffs en drumcomputer. Samen met producer Mucky (Sevdaliza) verbleven ze een aantal weken in L.A., waar ook deze single werd opgenomen. Kourosh: ‘Sophie heeft echt een hele leuke manier van maken, vind ik. Ze komt in de studio met een soort gekke presentatie-lecture-achtig verhaal. Daar komt dan een gesprek of discussie uit voort, in dit geval over het mythische figuur Icarus.’

Griekse mythologie-kenners weten dit al, maar voor de rest: even kort. Icarus ontsnapte van een eiland met vleugels van was en veren, gemaakt door zijn vader Daedalus, met één duidelijke waarschuwing: vlieg niet te dicht bij de zon. Hij deed het toch. De sukkel! De was smolt, en hij stortte neer in zee. De les die we van dit verhaal moeten leren: hoogmoed komt voor de val.

Met ‘ICARUS’ geven Kourosh en Sophie hier juist een andere betekenis aan. Sophie: ‘Hoogmoed wordt meestal gezien als een slechte eigenschap. Maar waarom eigenlijk? Waarom is het slecht om risico’s te nemen en dan misschien wel neer te storten? We hoeven niet altijd maar voorzichtig te zijn. Daar gaat het liedje over.’ Zo zingt ze in het refrein: ‘I’m flying high, like Icarus. The sun will shine, and I’ll be crushed’. Kourosh en Sophie herkennen zich beiden in het verhaal van Icarus. Kourosh als zoon van immigranten, en Sophie als vrouwelijke artiest. Kourosh: ‘Als migrant heb je hoogmoed juist nodig, want op heel veel vlakken loop je automatisch al achter. De Iraanse cultuur is bijvoorbeeld best wel flashy en uitbundig: in de taal maar ook in het gedrag. Van mezelf ben ik niet echt een timide persoon en in Nederland merk ik vaak dat dat mensen zeggen: “Doe maar een beetje rustig.”’ 

Sophie voegt toe: ‘Al zitten wij in een heel risicovol vak, in mijn karakter zit wel vaak een soort angst voor het onvoorspelbare. En dat wil ik niet, ik wil meer risico's nemen, ook al ben ik bang voor de uitkomst. Dit gaat ook over een groter maatschappelijk probleem: het heeft te maken met een geschiedenis van “niet gezien worden” en dat willen inhalen. Iemand als Geert Wilders die bijvoorbeeld zegt dat ongelijkheid er nou eenmaal “is”, klopt niet. Dat hebben wij gecreëerd en daar kunnen we tegenin gaan, maar daarvoor moeten we wel risico’s nemen, anders verandert er niks.’