Nostalgie: misschien een goedkope manier om luisteraars te lokken. Maar james K weet op Friend al die vertrouwde elementen prima naar haar hand te zetten. Ze verweeft jaren negentig downtempo, triphop en shoegaze met moderne elektronica en een vleugje artpop à la Caroline Polachek, en laat het zo klinken alsof het recht uit de toekomst komt. Van de lome breakbeats op ‘Doom Bikini’ tot de fuzzy shoegaze van ‘On God’, alles klinkt zijdezacht. En die dromerige stem van james K glijdt er werkelijk overheen. Horen we nou de tekst van bôa’s ‘Duvet’ voorbij zweven op ‘Hypersoft Lovejinx Junkdream’? Het uur durende album vraagt misschien om wat geduld, maar wie zich eraan overgeeft wordt beloond met een heerlijke trip, als een warm bad.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen