Improvisatie blijft de drijfveer voor The Dresden Dolls

Het eerste gezongen interview met Amanda Palmer

Menig pianoleraar ging voor de bijl voor de charmes van de jonge Amanda Palmer. De zangeres/pianiste van The Dresden Dolls vergeeft het hen nu. "Ach, ik vond het in die tijd ook machtig interessant om verleid te worden." Met haar moeder sloot ze een pact om af en toe te mo1gen spijbelen en de hele dag piano te mogen spelen. Als ze maar de hoogste cijfers zou halen. En dat deed ze. Het wonderkind schreef haar eerste musical al op haar tiende. Over vier ontevreden meisjes in de voorsteden, die niet naar school wilden. Op uitdrukkelijk verzoek speelt ze een stukje voor van haar eerste creatie. "Let niet op de tekst, want ik was tien. Haha, het is net een mix tussen Cyndi Lauper en de musical Cats", proest ze uit. Die opstandige tiener is gebleven in de muziek van het Bostonse duo. Ook weer op het nieuwe album Yes, Virginia. Daarop klinken The Dresden Dolls wederom als een merkwaardige poppy vaudeville-act. Jammer dan van die aangeleerde pianotechniek. "Alles wat ik speel is geïmproviseerd. Het lijkt er soms op alsof ik de piano verwoest. Techniek is niet van deze tijd en niet belangrijk in de rock-'n-roll", luidt Amanda's motto. Op toer gaat er daarom altijd een reserve piano mee - om te wisselen als er weer eens een toets is gesneuveld. Amanda neemt geen blad voor de mond. Ze telt uit haar blote hoofd zo'n zes eervolle vermeldingen van 'fuck' op het nieuwe album. "Het is een prachtig woord, tenminste als het wijs gebruikt wordt." Ook zo'n liedje als First Orgasm is volgens haar geen enkel probleem. "Daar moet je niet te zwaar aan tillen, iedereen krijgt orgasmes, alleen niemand zingt erover. Je denkt bij het zien van die titel aan een vies liedje, maar het is juist heel zoet. Ik hou van dat soort misleidingen." Fans, daar draait het om bij The Dresden Dolls. Zo mogen ze zich inschrijven om bij optredens te participeren met kunstzinnige uitingen. Amanda vertelt over een meisje dat met een typemachine de hele avond gedichten schreef of een jongen die de toiletbezoekers verblijdde met vioolspel. Niets is te dol bij de zogenaamde Dresden Dolls Brigade. Dat stamt nog uit de tijd dat Amanda zelf als levend standbeeld de kost verdiende. "Geen enkele kunstvorm is daarmee te vergelijken, je bent nergens zo kwetsbaar als op straat." De organisatie van Pinkpop moet niet raar opkijken wanneer er talloze taperecordertjes te voorschijn komen tijdens hun optreden zaterdag. "De fans genieten van iedere bootleg. En waarom zou je hen dat misgunnen, wanneer er gratis archiefruimte is op het internet? De muziekindustrie zal veranderen: muziek zal in de toekomst gratis worden. We moeten profiteren van onze kracht als een liveband. We staan mensen toe onze muziek gratis uit te wisselen. Maar ondersteun ons dan ook door onze optredens te bezoeken en onze merchandise te kopen. Het is een kwestie van wederzijds respect. Maar we winnen dat respect door eerst iets te geven." Zaterdag dus op Pinkpop! Luister naar het deels gezongen interview met Amanda Palmer van The Dresden Dolls.