Hoofdredacteur Live XS twijfelt over opstappen

Jos Raats over de voortekenen op de redactie

Live XS hoofdredacteur Jos Raats weet niet of hij nog moet aanblijven nu de Nederlandse Tijdschriftengroep (NTG) het blad in tweeën hakt. “Ik zit nu in die twijfelfase. Ik wil duidelijkheid over mijn toekomst. En het is wel heel bitter om eerst je eigen blad ten grave te dragen en daarna een coördinerende functie te aanvaarden over de overblijfselen.” De officiële melding over het einde van de huidige Live XS kwam vorige week woensdag, toen NTG directeur Postmus de redactie en meewerkende poppodia informeerde over zijn plannen. Maar Raats zag wel al eerder tekenen aan de wand: “Het blad was natuurlijk niet een superwinstgevende titel. In september werd al duidelijk dat we een andere rol moesten spelen binnen de uitgeverij. Zo verdween in november de recensierubriek. Als vervanging namen we een paar stukjes over uit de Oor en verwezen voor meer door naar dat blad.” ROET IN HET ETEN “De overname van Torch door de NTG heeft volgens mij roet in het eten gegooid wat betreft Live XS. We hebben altijd zelf zeggenschap gehad over ons blad. Dat kalfde de laatste maanden af. Er werd aan onze eigen redactionele formule geknabbeld. Ik heb als hoofdredacteur aan de bel getrokken met een brief aan de directie. Even is toen nog gesproken over live XS in huidige vorm, als bijlage van Oor. Maar toen kwam Torch ertussen.” Raats snapt niet waarom Live XS na alle investeringen nu zo aan de kant wordt gezet: “Torch zou een kleiner risico zijn, omdat er sponsors voor zijn gevonden. Maar als je al een goede titel hebt, kan je die sponsors daar toch ook voor interesseren? Of het op zijn minst proberen.” “Toen we aan het NTG avontuur begonnen vroegen we ons wel af: ‘Wat moet zo’n uitgever met ons?’ Maar we waren ook dolblij dat we een doorstart konden maken. Vergeet niet dat het vorig jaar slecht met ons ging. Dankzij hen kregen we de kans het blad veel beter uit te laten zien. We waren een mooie aanvulling op de andere bladen. Ook nadat Oor erbij kwam. Een mooi traject voor bands die eerst in het ene blad worden opgepikt en als ze iets groter worden doorschuiven naar de volgende. Waarom dit nu gebeurt, begrijp ik nog steeds niet.”