Genomineerd voor de 3voor12 Award: Eefje de Visser

Het moet een heerlijk gevoel zijn, die flow waarin Eefje de Visser verkeerde toen ze Heimwee maakte, haar succesvolle album uit 2024. Hier zit meer in, moet ze gedacht hebben: minstens nog een heel album. Het werd Vlijmscherp, amper een jaar later, een album vol schetsen van menselijke relaties waaruit de flow juist verdwenen is.

‘Het laat me niet met rust. Een wereld zonder lust. Lelies drijven wit in de koude wateren.’ Zo begint Vlijmscherp, met leadsingle ‘Onomkeerbaar’. Lust, als in de lust tussen twee geliefden? Zoals vaak bij haar liedjes krijg je er niet helemaal de vinger achter wat er precies wordt bedoeld, maar overduidelijk gaat het over twee geliefden die elkaar door de kou heen proberen te slepen. In ‘God Los’ drijven ze elkaar naar de rand van een vulkaan die op ontploffen staat, en in ‘Net Na De Val’ zingt ze: ‘Vlak na de klap rimpelt water weer vlak.’

Er is een hoop aan de hand in het universum van Eefje de Visser. Het speelt zich ergens af in de leefwereld van ouders met jonge kinderen die toch ook nog eigen dromen hebben. Zelden wordt ze echt concreet, terwijl dat in de Nederlandse liedjestraditie juist vaak gebeurt: van Suzan en Freek en Acda en de Munnik tot, in de meer alternatieve hoek, Froukje of Wende. Eefjes muziek zweeft in een wolk van poëzie, die het geheel iets ongrijpbaars geeft.

Dat wordt nog eens versterkt door de vervreemdend ‘mooie’ arrangementen waarmee al die schurende relaties omkaderd worden. Eefjes eigen stijl kreeg een (voorlopig) definitieve vorm met haar vierde album Bitterzoet: elektronisch getinte dreampopliedjes met sierlijke backing vocals, waar voorlopig de rek nog niet uit is. En die twee? Die houden de hoop er ook in. ‘In de verte wijs je naar het einde’, besluit het album, ‘Waar een vuur woedt waaruit we herrijzen.’

Eefje de Visser is één van de genomineerden van de 3voor12 Award, de prijs voor het beste Nederlandse album van het jaar. Benieuwd naar de andere genomineerden? Check ze hier allemaal.