
Genomineerd voor de 3voor12 Award: De Staat
Zevende album staat vol horrorbeelden van macht en corruptie
Het zevende album van De Staat heet simpelweg DE STAAT. Logisch ook: de naam van de Nijmeegse rockband is toepasselijker dan ooit, dit album staat vol maatschappijkritiek en beelden van despoten die hun klauwen uitsteken naar het volk.
Altijd al liep de fascinatie met macht en corruptie als een rode draad door het werk van De Staat: grote hit ‘Witch Doctor’ (2015) en de bijbehorende videoclip gingen al over massa-manipulatie en kuddegedrag, songs als ‘KITTY KITTY’ (2019) en ‘Burning The Flag’ (2023) raakten ook aan die thematiek. Dus hoe logisch dat frontman Torre Florim besloot er een hele show omheen te bouwen: De Staat Becomes De Staat, een stel Carré-shows met dramaturgische spanningsboog waarin Florim als meedogenloze dictator de macht grijpt. Dit album, simpelweg DE STAAT geheten, is het product daarvan: elf songs over macht, corruptie en kuddegedrag, allemaal geschreven met hun plek in het verhaal van die show in het achterhoofd.
Het levert een ambitieus album op. Neem bijvoorbeeld openingsstatement ‘THE KING’, een track over de destructieve cyclus van macht en bovendien de meest extreme track die De Staat ooit maakte: geen liedje met een kop en een staart, geen refreinen en coupletten om je aan vast te grijpen, maar simpelweg een repetitieve drumpartij die eindigt in een climax zo overstuurd, dat-ie doet denken aan de destructieve noiserock van bands als Gilla Band en Swans. Opmerkelijk zijn de experimenten met orkestrale klanken: de paukenslagen in ‘THE FIRE’, de koorzang van ‘FREEDOM’ en ‘GLORY’, gecontrasteerd met stevige drumpartijen, die zwaar vervormde orgelriff van ‘THE UNDERDOG’. Op ‘THE UNDERDOG’ zet Florim een zeldzame kopstem op, ‘FREEDOM’ klinkt dan weer als een duistere crooner, en het uitstekende ‘NOISE’ klinkt ook weer als een totaal andere band.
Ondertussen kijken we weg terwijl de wereld in brand staat (‘FIRE’), bijt het volk woedend in de enkels van de elite (‘THE UNDRDOG’) en grijpt de dictator glorieus de macht (‘GLORY’). ‘’, vraagt Florim op het wat slepende ‘FAITH’. Dat is zijn grote meta-analyse: hoe kan het toch dat het volk zo in de ban kan raken van één narcistische despoot? Door de verhalen die ze voorschotelen, de verzinseltjes over zondebokken en andere ongein als instrument voor de massa-psychose. Veelzeggend is het tweeluik ‘THE BOY / THE MAN’, die eerste kwetsbaar en Thom Yorke-esque, die tweede met een opgefokte, dreinende groove. Want wat is het dat Florim ziet, als hij in de huid van die dictator kruipt? Een klein jongetje, dat zijn eigen kwetsbaarheid en empathie heeft weggestopt achter muren van agressie en onverschilligheid, muren waarin Florre zichzelf en andere mannen ook herkent, zoals hij uitlegde in dit interview. Als om te zeggen: uiteindelijk zingen die kwade machten rond in onze eigen onderbuik.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
De Staat is één van de genomineerden van de 3voor12 Award, de prijs voor het beste Nederlandse album van het jaar. Benieuwd naar de andere genomineerden? Check ze hier allemaal