Genomineerd voor de 3voor12 Award 2024: Reanny & King Ocho

Tja, ruzies in de muziekwereld. Die zien we genoeg. Noel en Liam Gallagher, bijvoorbeeld. Recentelijk nog Drake en Kendrick Lamar, of de mannen van Jane’s Addiction die dit jaar hun tour annuleerden na een slaande ruzie op stage. Wie je ook kan toevoegen aan dit lijstje? Reanny & King Ocho. Al ligt het bij deze twee hiphopartiesten uit Kraaiennest wel wat complexer. Ze maken ruzie, maar hebben ook liefde voor elkaar. Ze kunnen elkaar niet uitstaan, maar houden ook van elkaar. Of, zoals Reanny het zegt: 'Ik haat je, maar ik mis je.’ 

Twee artiesten in een liefdesrelatie die samen een debuutplaat maken is één ding, maar om deze zo eerlijk te maken, inclusief alle ruzies? Dat is wel heel uniek. Waar je in muziek vaak de liefde vanuit één perspectief krijgt beschreven, hoor je hier in de ene verse hoe Reanny denkt, en in de volgende de reactie van Ocho. Na een paar tracks vraag je je af hoe deze ooit het licht hebben gezien. Die ruzies klinken heftig. Soms boos: ‘Ik zou voor je schieten maar je bent het niet meer waard / jij speelde die spelletjes maar never open kaart / het is tijd dat ik mijn liefde voor iemand anders bewaar’, soms plagend: ‘Eerste instantie had ik je geskipt / nu gebruik ik je alleen maar voor dick’, en soms ronduit verdrietig: ‘Ik koos voor ons, maar jij koos ervoor om te bedriegen / Ocho jij bent de reden dat ik niet meer geloof in de liefde’. Wat een proces moet dat zijn geweest. Laten we hopen dat hun toekomstige albums met minder problemen tot stand komen. 

Die toekomstige albums komen wel, deze twee rappers hebben namelijk nog een jonge carrière. Zij de nieuwe supercoole TopNotch-baddie (en 12van3voor12-talent van 2024) en hij onderdeel van rapduo Ocho & Ibs. En nog belangrijker: zij is zijn Bonnie, hij is haar Clyde. Het liefst plegen deze twee namelijk gewoon samen een bankoverval. 

Het maakt het een onconventionele liefdesrelatie die rechtstreeks uit een Sally Rooney-boek zou kunnen komen, maar dan met hiphop als taal en de Bijlmer als speelveld. Ze kunnen namelijk helemaal niet zonder elkaar. Tussen de regels (en al het geruzie) door is dit continu te voelen. Of ze nou back-to-back gaan met keiharde rapverses op trappy beats (‘4 & 8’), de toxicity volledig opschroeven op een dansbare track met Caribische invloeden (‘Domme Kill’), of een liefdevol en gevoelig trapliedje met catchy refrein maken (‘Hypnose’ en ‘Ik Mis Je’): de chemistry is niet te ontkennen. Hoe kan het ook anders? ‘Zij loevt beckies, ik loev beckies / zij houdt van money, ik hou van money.’ Ja, dit is duidelijk een perfecte match. Ze moeten het alleen zelf nog ontdekken.