Fontaines DC - Dopamine Chamber

De vlag mag uit vandaag, want het is Fontaines DC releasedag. Welke vlag? De Ierse natuurlijk, de Palestijnse ernaast, en vooruit: ook de Spaanse. Want de belangrijkste gitaarband toverde zomaar ROSALÍA uit de hoge hoed. Er was ongetwijfeld een hoop geld te verdienen bij de bookmakers voor wie dat voorspeld had. Maar helemaal onlogisch is het nu ook weer niet, want gitarist Carlos O'Connell heeft naast de meest Ierse achternaam ooit ook de meest Spaanse voornaam die er bestaat. ROSALIA en Fontaines-frontman Grian Chatten vormen samen een moderne Nancy Sinatra en Lee Hazlewood, in een sierlijke omhelzing in een verbluffend liedje over rouw en verlies.

‘Where Is Gone’ lijkt in niets op wat we van Fontaines gewend zijn, en is ook bepaald niet representatief voor deze sterke vijfde. Mind you, dat is niet veel acts gegeven, zo’n sterke reeks in zo’n korte tijd. Met de groei van de podia is het geluid van de band wel steeds wat groter geworden. En toch domineren de eigenwijze keuzes: het donkere ‘Marianne’ is als leadsingle bepaald geen meezinger (al ga je het straks in Ziggo Dome toch proberen te doen), in het tegendraadse ‘Tongue’ horen we Chatten semi-rappen en daarna een paar seconden in een heliumpoppetje veranderen. ‘Happy For You’ begint als een ballade maar trekt daarna een wijdse gitaarmuur op. 16 oktober, een mooie datum om jezelf te kandideren als de droomheadliner voor het festivalseizoen 2027.