El Cousteau - Merci, Non Merci

Hoewel hij al een half decennium muziek maakt, is de kans groter dat je El Cousteau kent als fashion-icoon en model dan als muzikant. Maar deze alleskunner kan ook behoorlijk rappen, hoor. Dat bewees-ie eerder op samenwerkingen met Earl Sweatshirt en The Alchemist, en nu op zijn tweede album in twee jaar tijd Merci, Non Merci. Hierop heeft de rapper uit Washington één duidelijke boodschap: bedankt voor alle liefde en support, maar merci, non merci, ik kan het ook in m’n eentje. Of nou ja, met twee features dan. Maar deze features zijn wel zo cool dat het mag: niemand minder dan Earl Sweatshirt en MIKE, iconen van de ‘nonchalante rappers op experimentele jazzsoul-sampled-beats’-scene. En dat is vrij opvallend, want de muziek van El Cousteau is toch wel degelijk anders. Hij is energiek, levert snelle flows op een vrij agressieve manier, en rapt net zo graag op trapbeats als op soulsamples. Ook op Merci, Non Merci geen gebrek aan trap en energie. Tof hoe hij rappers als Earl Sweatshirt hieraan toevoegt. Dat zorgt niet alleen voor de nodige variëteit, maar ook voor een mooie blend aan hiphopsubgenres. MIKE op een trapbeat? Altijd vet!