Doornroosje: liever geen prestigieuze architecten voor nieuwbouw

“Ik wil een architect die goed luistert”

Over enkele jaren verhuist Doornroosje dan van de Groenewoudseweg naar het voormalige TPG-gebouw aan het Stationsplein te Nijmegen. "Volgens de perspectiefnota van de gemeente kunnen we er in 2009 in, maar ik denk echter dat het tot 2010 duurt voor we er definitief terecht kunnen," aldus directeur Toine Tax. Naast de 3,5 miljoen euro die al was gereserveerd zegde het college in april 6 miljoen euro extra toe. Met die 9,5 miljoen euro moet de nieuwbouw voor Doornroosje betaald worden. En daarbovenop dus de exploitatiesubsidie. Voordat de gehele verbouwing is voltrokken, is een lang traject afgelegd van jarenlange speculaties en duimdikke dossiers. Toch heeft de directie van Doornroosje bewondering voor het nieuwe college van B & W van Nijmegen. Tax: "Ik vind het van moed getuigen om niet alleen de bouwstenen te regelen, maar ook garant te kunnen staan als de zaal eenmaal opengaat. Dat is belangrijk. Neem het nieuwe Muziekgebouw aan het IJ in Amsterdam; prachtig verbouwd, maar de komende twee jaar moet het verhuurd worden omdat de eigenaar er zelf niets kan organiseren. Dat wilde ik voorkomen." De exploitatiesubsidie van Doornroosje is 230.000 euro voor het eerste jaar. In het tweede jaar komt daar nog eens 60.000 euro bij, plus de 500.000 euro. "Bij de bouw heb je te maken met drie partijen. De gemeente als opdrachtgever, Doornroosje als gebruiker en de architect. Tussen die drie heerst een spanningsveld. Het luistert nauw. Kijk, de gemeente wil op zo'n A-lokatie misschien wel een heel prestigieuze gevel van een of andere hooggeëerde architect. Maar ik heb liever een architect die goed luistert. Want als je vervolgens moet beknibbelen op programmering of productie omdat zo'n architect te duur is, is dat een ramp," aldus Tax. "Als je alles aan ambtenaren overlaat, kan er nogal eens wat geld over de balk worden gesmeten. Het kan anders; uitbesteden en zorgen dat je bij de bouw kunt besparen. Ik ben bij verschillende nieuwe podia gaan kijken om te kijken hoe zij het hebben gedaan." Één van die podia was de Waerdse Tempel, de veelbesproken popzaal die uit de grond is gestampt door een popliefhebber in Heerhugowaard, die het zonder subsidies moest doen. "Zo kon het dus ook. De zaal zag er perfect uit, al zaten er wel enkele fundamentele weeffouten in. Ook bij de Effenaar en Patronaat ben ik langs geweest. Je ziet overal waar het lucratiever of functioneler kan, maar liever had ik zelf die weeffouten gemaakt. Ik kan pas in 2010 mijn gebouw laten zien."