Dit zijn onze 10 ontdekkingen van Reeperbahn 2021
In het strenge Hamburg komen deze sterren bovendrijven
Ja, het is even een stap terug in de tijd met de beperkte capaciteit, strenge mondkap-regels en zittend dansen. Desondanks is er genoeg te ontdekken op het Hamburgse showcase festival Reeperbahn. Nederland was goed vertegenwoordigd met acts als Remme, Nana Adjoa, Blanks en Weval II. Maar wat zijn de internationale acts die daar opvielen? Dit is onze top tien.
2. James BKS
Klinkt als:
Energieke afropop in een modern jasje met een fantastische liveband.
Luister: Kwele
James BKS (inderdaad, dat staat ook bij hem voor Best Kept Secret) geeft het soort optreden waar je wel een hart van steen voor zou moeten hebben om niet met een brede glimlach weg te lopen. De zes bandleden onder aanvoering van producer James zelf op toetsen en zang hebben duidelijk al vele jaren podiumervaring en stuk voor stuk zijn ze technisch ijzersterk. Hun energieke afropop vult het ondergrondse bunkertheater met gemak. Zangeres Soanna en rapper Gracy Hopkins zijn innemend en de 'verboden te dansen'-regel wordt al bij het eerste nummer genegeerd. Die bomvolle Paradiso is ze nu al gegund. Die zouden ze met gemak op de kop zetten. Het zal hopelijk niet lang duren.
5. Meskerem Mees
Klinkt als:
Rustige folkpop in de lijn van Haley Heynderickx
Luister: Joe
Indiefolk is de afgelopen jaren met acts als Phoebe Bridgers en Taylor Swift (!) stiekem weer zo groot geworden als tien jaar geleden. België’s nieuwste indiefolk talent Meskerem Mees komt dan ook precies op het juiste moment. Waar veel artiesten het afgelopen jaar moesten dealen met zittend publiek bleek het voor Meskerem haar natuurlijke habitat. Met haar innemende persoonlijkheid, intieme teksten en de altijd prachtige combinatie tussen cello en gitaar is Meskerem Mees de perfecte act voor de schimmige Hamburgse nachtclub waar ze vanavond staat. In no-time heeft ze het publiek in haar greep en is het zo stil dat het even lijkt of Hamburg weer helemaal in lockdown is. Een bijzonder talent.
8. Albertine Sarges
Klinkt als:
Genrehoppende songwriter vol vrouwelijke kracht uit Berlijnse voedingsbodem
Luister: Free Today
Een minimalistische beat, een dwarrelende dwarsfluit en een voordracht uit Sara Ahmed’s 'Living A Feminist Life'. Zo begint de Berlijnse singer songwriter Albertine Sarges haar album en ook vandaag haar optreden. Het nummer Free Today zet dan ook perfect de toon voor de optimistisch feministische muziek met hippie inslag. Maar Sarges laat in haar showcase zien meer kanten te beheersen. Haar nummers rocken, hebben lieflijke samenzang én dansbare beats. Ergens op het snijvlak van Pitou, Tune-Yards en Courtney Barnett met een flinke portie Berlijns technokraanwater.
9. Katy J Pearson
Klinkt als:
De americana versie van Pip Blom
Luister: Beautiful Soul of Take Back The Radio, het is moeilijk kiezen
Het opmerkelijk traditionele decor van het Hamburgse Imperial Theater is dat van een ordinaire Duitse krimi. Maar de Britse Katy J Pearson en haar begeleidingsband van vier man zullen daar vanavond geen woord aan vuil maken: gewoon plompverloren staan en spelen. Als je niet beter wist, zou je denken dat ze uit Amerika komt. Folk, pop en americana gespeeld met een frisse indie insteek. Ze hebben er zin in, want het is haar eerste show met volledige band op het Europese vasteland. De liedjes steken slim in elkaar, maar het sterkste punt is dat ze juist niet perfect gespeeld worden. Lekker losjes, dat is de charme van de innemende Pearson, die vanavond vooral zichzelf is.
10. The Clockworks
Klinkt als:
Toegankelijke, puntige rocksongs met goede hooks en memorabele teksten
Luister: Enough Is Never Enough
Met Fontaines DC en The Murder Capital staat Ierse rock helemaal op de kaart. Dit jaar is het de beurt aan The Clockworks om het volgende Ierse succesverhaal te worden. Met een iets vriendelijkere insteek die duidelijk meer draait om teksten dan om energie is de post-punk van The Clockworks meer een soort arm om de schouder dan een klap in het gezicht. En ja, na een jaar als dit is dat eigenlijk gewoon heel erg fijn. Bij vlagen klinkt de band als de liefdesbaby tussen The Strokes en Franz Ferdinand. Het mag dan ook geen toeval zijn dat Ierland precies tussen Schotland en New York ligt.