3VOOR12 recenseert Disque Pop (week 13): Pete Philly and Perquisite

Oke dan: Mind.state is 'volwassen en onnederlands goed'. Echt!

Rapper Pete Philly, geboren op Aruba, en producer Perquisite, geboren Amsterdammer, sloegen in 2002 de handen ineen. De eerste vrucht van hunsamenwerking verscheen januari 2004: de ep Mindstate. De zes tracks waren een aangenaam voorproefje van het gelijknamige debuutalbum van het hiphop koppel dat deze week verschijnt. Opvallend aan Mind.state is de mate waarin Pete Philly een kind van zijn omgeving blijkt. Mocht er zoiets bestaan als een 'Haarlem sound' dan is het de twee bijzonder goed gelukt deze te vangen op het album. Flarden Gotcha!, Nicotine, Trackaddicts, Senna en Relax komen voorbij als bakens waarop de koers is bepaald. En dat is een fijne koers. We dobberen ergens tussen hiphop, soul en jazz. Lekker in je luie stoel op het dek met een fruitig vruchtensapje onder je parasolletje. Het lijkt wel vakantie. Sterker nog, het lijkt wel lente. In recensies wordt nog wel eens geschreven dat een cd 'volwassen', of erger, 'onnederlands goed' is. Meestal bedoelen recensenten met deze kwalificaties, dat de muziek in Nederland niet verkoopt (en waarschijnlijk ook niet erbuiten). Maar Mind.state is echt onnederlands goed. Echt! De zeventien tracks -waarvan zestien de naam van een geestestoestand dragen- hebben stuk voor stuk internationale allure. En dat zonder achter gangbare trends aan te lopen of stijlpikkertje te spelen. Insomnia was de eerste single die van het album verscheen en die kennen we al een tijdje. De vibe van het nummer is tekenend voor het hele album. Springerige jazzbassen en een lekkere luie beat. En potjandorie, ook die stem van Pete klinkt zo lui als de pest. Alsof hij rechtstreeks uit Arrested Development is gestapt. Dan Motivated en komt een ander woord uit een grijs verleden omhoog: Talkin'Loud, een label dat begin jaren 90 grossierde in swingbeat/hiphop albums van onder andere US3 en Galliano. Pete Philly and Perquisite blazen dit genre ineens vers en fris leven in. In Eager klinkt de stem ineens weer heel erg Wu Tang terwijl de jazzy instrumentatie blijft. Mooie pianootjes en staande bassen. In Lazy is de piano even buitengezet en heeft die plaatsgemaakt voor een Rhodes. Binnenkort spelen de twee in Zuid Afrika op het zusterfestival van North Sea Jazz. Logisch. Op Mellow horen we de verleidelijke stem van Senna. Ook al zo'n talent. De combinatie met de stem van Pete Philly werkt net zo betoverend als die van popcombo Bauer. Alsof Berend en Sonja bij Sly Stone zingen, zoiets. Op Mind.state hoeft trouwens helemaal niet gesprongen, gehost of gebeukt te worden. Gewoon met een Martini in een hoekje op de dansvloer slenteren kan ook. Of eigenlijk: moet! Want Jezus, wat is dit album relaxed. Aan het eind komen nog twee bekenden langs. Eerst klinkt rapper Cee Major van The Proov als een ware Q-Tip op Cheeky . Als toetje komt Talib Kweli langs in Hope. En alweer zo'n mooie jazzy instrumentatie met bloedveel muzikaal gevoel gemaakt. Dan kun je eigenlijk alleen maar zeggen: lekker volwassen en onnederlands goed. Release 4-4-2005