NAAR DE REBELBASS VOORPAGINA
-
3-1 goes Japan
donderdag 30 november 2006 10:51
"Vrij grappig want de hele kamer ligt vol met giegelende Japanners die het ook erg grappig vinden dat wij binnen komen. Als ze horen dat we uit Amsterdam komen beginnen ze allemaal te juichen en op hun joints te wijzen." Ze zijn weer terug! 3-1 punkte door Tokyo, Osaka en Kyoto. Speciaal voor Rebelbass hield Ivo Schmetz een dagboek bij.
Na een paar drukke weken met de Basserk feesten tijdens het Amsterdam Dance Event en onze optredens in Lille en in Rennes (Frankrijk) stappen we vrij vermoeid in het vliegtuig naar Japan. We vertrekken ’s ochtends om 10.30 uur en komen 14 uur later aan in Tokyo. Daar is de lokale tijd 8.30 uur ’s ochtends. We hebben gevlogen, niet geslapen (want we waren klaarwakker) en wat bier gedronken. Voor ons gevoel is het rond middernacht maar dat is het dus niet.
We gaan vanaf het vliegveld naar Tokyo op zoek naar de roommate van VJ Ben Sheppee. Ben is op dat moment in europa voor een tour en hij was zo gastvrij om ons zijn huisje te lenen (handig). Na flink sjouwen met onze zware tassen vinden we het huis en ploffen we neer. We proberen zo lang mogelijk wakker te blijven om maar meteen het Japanse ritme op te pakken. In plaats van rustig te chillen gaan we bier drinken en veel wodka (hadden we meegenomen van schiphol), dat was niet heel verstandig want samen met de moeheid van die dag zorgt dat voor een vette kater de dag erna. Maar goed beter met een kater in Japan dan helemaal niet in Japan.
De dag erna is het woensdag en hebben we ons eerste optreden. We spelen in de superdeluxe club op een ‘Holland night’ die gelinkt is aan de designbeurs ‘100% design’ waarop een groep nederlandse designers staat. De club ziet er goed uit, mooie ruimte met mooie videoprojecties en aardige mensen. ‘s Middags doen we de soundcheck en alles gaat prima (op onze kater na). Daarna lopen we een rondje door de buurt waarin de club ligt, gaan we naar de top van een van de hoogste gebouwen van Tokyo en eten we onze eerste ‘beef &rice’.
Daarna weer terug naar de club want we moeten gaan spelen. Helaas is er niet heel veel publiek en blijken er meer Nederlanders te zijn dan Japaners, maar goed de mensen van de Nederlandse ambassade zijn ook aanwezig en die hebben een groot deel van onze tickets betaald dus we spelen alsof we voor een volle zaal staan. Alles gaat prima en na ons optreden zijn er zelfs nog wat mensen die cd’s kopen en ons komen vertellen dat ze het toch erg leuk vonden. De eigenaar van de club komt ook nog even vertellen dat hij het cool vond en dat we de volgende keer in het weekend moeten komen spelen voor een volle club. dat gaan we dus zeker nog een keer doen.
Na dit optreden hebben we weer een paar dagen vrij om Tokyo te verkennen en op vrijdag nemen we de bullettrain naar Osaka. In 2 uur leggen we 600 km af en stappen we uit in wat de ‘partystad’ schijnt te zijn. We worden opgehaald door Ric, een Amerikaanse jongen die electrofeesten organiseerd en bij wie we blijven slapen. Die avond laat hij ons al een stuk Osaka zien en belanden we met wat achteraf een hele bekende Japanse komiek blijkt te zijn in een prive minibar. De man (jaar of 50) die we samen met zijn vrouw en dochter op straat tegenkwamen heeft ons meegesleurd naar dat maffe barretje en laat drinken en eten voor ons komen en betaald alles. Het is superleuk maar na 2 uurtjes nemen we weer afscheid omdat hij de dag erna om 7 uur op moet voor een tv opname. Wij gaan nog even verder met onze kroegentocht en daarna naar Rics minihuisje in de armste wijk van Osaka.
De dag erna (zaterdag) spelen we in de Do-core. Dit is een vrij kleine bar in een groot raar pand midden in Osaka. Het pand blijkt van de yakuza te zijn en in het pand liggen ongeveer 50 kleine barretjes, allemaal anders maar heel grappig. We spelen op een avond met een paar andere bands zoals toxic lipstick en de band van John. Ik weet niet meer hoe zijn band heet maar het was een van de wildste optredens die ik ooit heb gezien, de bar wordt half gesloopt maar dat blijkt normaal te zijn. Ons optreden gaat ook goed, het soundsystem is niet al te best maar de sfeer is te gek. Tijdens ons optreden wordt ik zelfs twee keer omver gesprongen door 2 losgeslagen dronken Japaners. We spelen ongeveer 40 minuten en daarna zijn we echt kletsnat want we hebben het hele optreden wild rondgesprongen in de drukke kleine bar.
Daarna zien we nog wat andere bandjes en worden we meegenomen naar boven, daar is een soort motel waar je kamers kunt huren. Een van deze kamers is door een aantal barretjes gehuurd en doet dienst als blowkamer. Ze mogen nergens blowen want dat is flink strafbaar dus doen ze het op deze manier. Vrij grappig want de hele kamer ligt vol met giegelende Japanners die het ook erg grappig vinden dat wij binnen komen. Als ze horen dat we uit Amsterdam komen beginnen ze allemaal te juichen en op hun joints te wijzen.
De dagen daarna hebben we weer wat tijd om nog wat rond te lopen in Osaka en om 2 dagen naar Kyoto te gaan. In Kyoto liggen nog veel mooie oude tempels die het bezichtigen waard zijn dus dat doen we dan ook maar. We drinken flink wat sake in een volksbarretje en slapen in een vrij goedkoop maar goed hotelletje. Na twee dagen gaan we weer terug met de bullettrain naar Tokyo want woensdag moeten we weer optreden.
Ons volgende optreden is in Milk, een maf clubje met 2 kelder verdiepingen. Op de eerste verdieping is het podium en dansvloer en op de verdieping daaronder is een miniramp waarop een aantal skaters hun trucks aan het oefenen zijn. Lachen, we skaten vroeger zelf ook dus we lenen wat deckjes om ook even te zweten en dat is een mooi begin van de avond. De avond wordt georganiseerd door Keith, een japanse drum&bass dj die we al kenden omdat hij eerder in Amsterdam was. Hij is overigens een van de enige japaners die echt goed engels spreekt, de rest kan het niet echt goed. Ons optreden gaat erg lekker, het geluid is goed en het publiek flink enthousiast.
De laatste dagen hebben we weer wat tijd om Tokyo nog meer te bezichtigen. Leuk want we hadden nog niet zo heel veel van deze megagrote stad gezien. Op maandagochtend gaan we na twee weken Japan weer terug naar Amsterdam. Het feest is weer afgelopen maar ja we zijn wel in Japan geweest voor wat optredens en dat hebben we dan toch weer mooi voor elkaar. We hebben veel mensen ontmoet en allemaal zijn ze super beleefd, heel gastvrij, snel dronken en enthousiast over onze muziek. Als we volgend jaar terug gaan kunnen we veel meer optredens doen en nog langer blijven. Vet dus.
)
)
)
