Paaspop zaterdag: wakker worden met de versterker op elf

Kater wegspoelen met de hardere muziek

  • 7 april 2012
  • Roy Verhaegh, Robin van Essel, Carmen van Zijl en Sander Tonino
Peter Pan Speedrock
Zoom
Peter Pan Speedrock

Campinggangers die met een fikse kater zich op het festivalterrein begeven, hoeven niet te vrezen; een ware tsunami aan gitaargeweld zorgt voor de nodige ontnuchtering. Of het nou de hardere gitaren van Devil's Blood zijn, of de indierock van Brabanders The Sidekicks, met wat oortrommelmassage is de Paaspopper op zaterdag zo weer bij de les.

Death Before Dishonor

Presentator Dennis Weening opent op de Masters Of Rock en noemt Death Before Dishonor een wake-up call. Daar is niets van gelogen. Het publiek heeft nog duidelijk de slaap in de ogen, maar de eerste dansers melden zich al snel als ze de eerste noten aanslaan. Een moshpit is een groot woord, aangezien de tent maar mager gevuld is. De hardcore-act doet goed zijn best met nummers als 'Born From Misery', 'Remember' en 'Our Glory Days', maar komt niet helemaal goed uit de verf. De basgitaar overheerst en op frontman Bryan na staat de rest er statisch bij. Met een half uur speelt de band een kortere set dan verwacht. De afsluiter is een eigen versie van 'Boston Belongs To Me' van de eveneens uit Boston afkomstige band Cock Sparrer. Als dan nog heel even een konijn het podium op komt huppelen om ze een knuffel te geven is het duidelijk: Paaspop raakt iedereen, ook de stoere brulboeien onder de acts.

Sidekicks

The Sidekicks
Zoom
The Sidekicks

Aanvankelijk won de Zeeuwse band The Chimney via de Next Best Band-competitie een podiumplek op Paaspop. Maar nadat de organisatie de publieksstemmen nog eens kritisch hertelde bleken toch de heren van The Sidekicks de gedoodverfde winnaar. Voor het tweede jaar op rij een band uit Oss. "Zijn hier mensen uit Oss?", vraagt zanger Joost Ariëns als de band het podium van de Restolounge beklimt. En jawel: grofweg de helft van het handjevol publiek blijkt zijn plaatsgenoten ook op Paaspop te steunen. Het helpt The Sidekicks niet. Het optreden straalt geen energie uit, er is weinig interactie. De band speelt songs, maar geen echte show. Zelfs bij 'Globes', met het betere beukwerk uit de Korg-synth, haalt de band het tempo uit het optreden door minutenlang een gitaar te stemmen. Jammer, want muzikaal is het zeker niet verkeerd wat The Sidekicks doet. Ariëns' zang is prima en steeds als de band versterking krijgt van schuiftrompettist Tijmen blijken de songs erg inventief in elkaar te zitten. Tegen het einde komt de band wat losser en gaat er met 'No One's Here No One's Lost' zowaar uit met opzwepende balkanrock. Helaas is er dan niet veel publiek meer over. (RvE)

Terror

Terror
Zoom
Terror

 Het gezelschap Terror uit Los Angeles laat er geen misverstand over bestaan en laat Paaspop letterlijk op haar grondvesten schudden.'Wake up!', schreeuwt de zanger naar de redelijk gevulde Masters of Rocktent. Meteen ontstaat een kleine moshpit vooraan het podium, terwijl de band oorverdovend hard tekeer gaat. De zangmicrofoon wordt het publiek ingeslingerd, zodat er door menigte meegezongen kan worden. De metalcore is niet bijzonder origineel, maar wordt wel retestrak uitgevoerd. Bovendien heeft de zanger heeft een krachtige oerschreeuw. De meegereisde band Take Offence mag de resterende tijd vullen. Het oponthoud dat daardoor ontstaat zorgt er echter voor dat de tent vroegtijdig leegloopt. (ST)

Triggerfinger

Triggerfinger
Zoom
Triggerfinger

Triggerfinger verdient dit jaar met recht een plek op de Main Stage. Ruben Block en consorten blaken van zelfvertrouwen, met hier en daar zelfs een tikkeltje arrogantie. Het mag, want het trio vestigt definitief haar reputatie als overtuigende liveact. Opener 'I'm Coming for You' staat direct als een huis. Zelfs een klein bluesliedje ontkomt niet aan de geldingsdrang van de band. Block gaat op hitsingle ´All this Dancing Around´ helemaal los. Hij zoekt iedere hoek van het podium op, geselt zijn gitaar en schreeuwt zich schor om de menigte op te jutten. Met een dito drumsolo brengt Mario Goossens het optreden naar definitieve hoogte. De eerder uitgevoerde cover van ´I Follow Rivers´ als toegift is de toef op de spreekwoordelijke taart. (ST)

Peter Pan Speedrock

Peter Pan Speedrock
Zoom
Peter Pan Speedrock

Peter Pan Speedrock; oude rotten in het vak van snoeiharde speedrock. Zanger Peter van Elderen weet niet precies hoe vaak de band speelde op Paaspop. Hij twijfelt tussen de 14 of 15e keer. En dat is niet voor niets. PPS is een speeltuin voor mannen, dat past perfect bij Paaspop. Rammen als een Neanderthaler. De pit laat deze keer een beetje te wensen over; alleen  in het midden in de voorlinie zoekt een aantal jongensachtige mannen hun vertier. Aan het volume en het bier ligt het sowieso niet: suizende oren en bier in je nek. (CvZ)

Rats On Rafts

Rats On Rafts
Zoom
Rats On Rafts

Moddervette kuiven, bekraste gitaren en gruizige riffs. De Rotterdammers van Rats On Rafts brengen vuige indierock als de donkerste kant van de Arctic Monkeys, met een vleugje garagepunk. Op de vlotte ritmes kan uitstekend worden gedanst, hoewel de band zelf de uitstraling van een coniferenhaag heeft. Alsof de mannen weigeren te genieten van wat dan ook, staren ze stuk voor stuk afwisselend van de grond en naar hun instrument. Jammer, want elke snaaraanslag en percussieklap smaakt naar meer. Als het optreden dan ook nog tien minuten voor het geplande einde als een nachtkaars uitgaat, is de nare nasmaak compleet. Rats On Rafts is in potentie geniaal, maar doet zichzelf en zijn publiek tekort. (FV)

 

BudZillus

BudZillus
Zoom
BudZillus
Markov de Weijer

 Dat Shantel niet het enige Duitse balkanbandje is, komen de collega’s van BudZillus ons in de Resto Lounge duidelijk maken. Vanaf het eerste nummer springen de mensen in het rond en klinken met enige regelmaat de woorden balkan, gipsy en polka door de tent. De formatie herbergt niet alleen een diversiteit aan type muzikanten, maar ook aan instrumenten; de klankkast van de bas is een grote trommel, verschillende fluiten komen tevoorschijn en de frontman heeft een kleine gitaar, welke nét geen ukelele genoemd mag worden. Hoewel het Engels dankzij de accenten niet altijd even verstaanbaar is, lijdt het feestje daar niks onder. (FV)

Karma to Burn

Karma to Burn
Zoom
Karma to Burn

Karma to Burn, survivor van de eerste stonergolf, speelde tijdens een eerdere editie van Paaspop in de Masters of Rock-tent. Vandaag is de Jack Daniel's Stage de plaats van handeling. Dat pakt goed uit. In deze kleinere setting lijken de drie oude mastodonten de toeschouwers beter te bereiken. De instrumentale stoner boeit het hele uur dat Karma to Burn speelt, vooral omdat gitarist Will Mecum en bassist Rich Mullins het ene killerriff na het andere spelen. Tel daarbij het solide drumwerk van de magere Rob Oswald op en je hebt een avond Karma to Burn die niet kan mislukken. Het trio neemt de maat met alle nog actieve stonerbands en bewijst nog altijd de meester van de riffs te zijn. Dan betreedt een toeschouwer het podium met een opblaasgitaar in zijn handen. Dat is even leuk, totdat de bassist er genoeg van heeft en hem van het podium duwt. Het mag niet deren, want Karma to Burn heeft haar punt dan al meer dan gemaakt.