‘Stepping Stone’ is een initiatief van W2 Popcollectief. Een lokale band krijgt de gelegenheid een bijzondere affiche in te vullen. Ditmaal is het de beurt aan het Eindhovense Fourteen Twentysix. De band rond Chris van der Linden (ex-Sweet Assembler) is weliswaar geen Bossche band, W2 Poppodium blijkt dé ideale locatie om hun eerste langspeler ‘Lighttown Closure’ te presenteren.

Wie de zaal binnenloopt krijgt een warm onthaal van twee charmante dames die een glas champagne voorschotelen. Het grote projectiescherm dat achter de instrumenten hangt trekt vrijwel meteen de aandacht. Het podium is rijkelijk versierd met kamerlampen die een warme knusse sfeer accentueren. Een pagina uit het boek van de Zweedse electronica-act Fever Ray wellicht? Waar de inspiratie ook vandaan mag komen, Fourteen Twentysix pakt het uiterst strak en professioneel aan.

Voordat de band het podium betreedt worden de bezoekers begroet door een mini-docu over hoe ‘Lighttown Closure’ tot stand is gekomen. Deze plaat is voornamelijk een samenwerking geweest tussen frontman Chris  van der Linden en gitarist Jelle Goossens. Het is duidelijk dat Chris niet bang is zijn gevoelens bloot te geven. Expliciet vertelt hij in het filmpje over het lief en leed dat hem is overkomen. Ergens is dat wel dapper, maar hiermee laat hij voor de luisteraar weinig aan de eigen verbeelding en interpretatie over.

Live weet Fourteen Twentysix zich kranig te weren. De band speelt strak en geroutineerd, alsof ze al jaren bezig zijn. Fourteen Twentysix combineert indie-rock met lichte dub en wave invloeden. Organische geluiden worden vol franje verweven met electronische samples en beats. De ijle, gekwelde zang van Chris vult de boel prima aan. Vergelijkingen met de plaat ‘Mezzanine’ van Massive Attack of Team Sleep misstaan niet. Visueel worden de nummers vaak effectief aangevuld door experimentele beeldfragmenten.

Het momentum in de set wordt ietwat ontregeld met wat technische mankementjes. Ook staat Chris soms iets te lang tussen de nummers door te praten waardoor de continuïteit het lichtelijk moet ontgelden. Het publiek verliest hierdoor tijdelijk de aandacht. Gelukkig weten deze vaardige muzikanten het schip probleemloos te rechten met een climax van jewelste. Een ferme klap op een biervat als metronoom verbindt twee nummers op ingenieuze wijze.

Fourteen Twentysix is nu al een band van grote klasse. De donkere themathiek van ‘Lighttown Closure’ en de EP ‘Songs To Forget’ blijkt een desolate doch intrigerende rondleiding. Toch is het te hopen dat Fourteen Twentysix zich zondanig verder blijft ontplooien en ontwikkelen dat de weg naar zelfparodie uiteindelijk wordt gemeden. Vanavond bewijzen de Eindhovenaren dat ze een avond makkelijk in hun uppie kunnen dragen. Bravo...!

Gezien: 12 Mei 2010, W2 Poppodium