Indiefolk-collectief OIIO speelde onlangs bij Muziek Op Locatie in Den Bosch. De band van Joni van der Leeuw en Timo Pisart heeft een indrukwekkend debuut afgeleverd met 'Open'. Het dynamische duo schuift aan bij 3VOOR12/Den Bosch om te praten over een muzikale reis die begon in de Bossche band Gray Code.

Hoewel Joni en Timo al drie jaar woonachtig zijn in Nijmegen, zijn het bekende gezichten in het Bossche muzieklandschap. Gray Code was een jonge talentvolle rockband die in 2006 een bijzonder volwassen geluid kende. Naast Joni en Timo van OIIO was bassist/toetsenist Benjamin van Gaalen (Stairs To Nowhere) een van de bandleden. Het was in deze periode dat Joni en Timo liedjes begonnen te schrijven die ze nu in OIIO ten gehore brengen.”Tijdens de kerstvakantie hadden we een tijdje niets te doen”, zegt Timo bedenkelijk. “Terwijl ik hondsziek was zijn Joni en ik op een zolderkamertje vijf liedjes gaan opnemen, waarvan een Gray Code-liedje: We Would Talk'. Nu klinkt het nummer heel anders, maar het is in feite hetzelfde nummer.” Toch vergt de luisterpop van OIIO een andere benadering dan de energieke indie-rock die Gray Code toepaste. Joni: “Deze nummers hadden we graag met Gray Code willen spelen.”

Er ontstond echter twijfel of de rest van de bandleden in Gray Code deze nieuwe modus operandi, het compleet uitkleden van de muziek, eveneens zouden omarmen. “Het zijn wat genuanceerdere nummers. Daar kun je geen harde rockbeat achter zetten.”, legt Joni uit. De nieuwe muzikale richting is volgens hem juist vanzelfsprekend. Joni: “De manier van liedjes schrijven is altijd hetzelfde gebleven. Als we verder niet nadenken, maken we uiteindelijk dit soort muziek.”

Volgens Timo waren ze bij Gray Code constant bezig met de muziek zodanig af te stemmen dat alles live het beste klonk. De aanpak van OIIO is juist minder sleutelen en de muziek gevoelsmatiger overbrengen. Timo: “We vonden het zelf leuk om deze muziek te maken. Het was niet per se bedoeld om ermee naar buiten te treden.” Deze onbevangen mentaliteit achter het schrijfproces is een belangrijke schakel geweest voor het succes van OIIO. “Bij OIIO is het ook zo: als we alleen al repeteren, dat ik heb ik het al naar mijn zin. Dat is ook nieuw.”, aldus Timo.

Joni en Timo hebben inmiddels vijf jaren aan optredens, repetities en opnames achter de rug. Toch verschillen de twee muzikale talenten qua persoonlijkheid. “Ik luister veel bandjes. “, vertelt Timo met enthousiaste intonatie. Het verdiepen in muziek die identiek is aan die van OIIO onstond bij hem pas in een later stadium. Hij noemt Bowerbirds en The Black Atlantic als bands die hem veel inspiratie geven. Joni bekent juist minder vaak bezig te zijn met wat andere muzikanten doen. “Ik luister bijna alleen maar naar Oasis, eigenlijk.”, zegt hij droogjes, op haast een zakelijke manier.

De chemie tussen deze twee verschillende muzikale talenten en persoonlijkheden is een vruchtbare bodem gebleken bij het ontstaan van OIIO. Nu moest het duo zich omgeven met muzikanten die zichzelf meer in de nieuwe, frisse lo-fi aanpak konden vinden. Jasper Timmermans (percussie), Liset van Hoorn (zang) en Joost Dekkers (toetsen) geven de akoestische songs de juiste klankkleur. Het plaatje werd pas echt compleet toen ze door Sebastiaan van Bijlevelt (Okieson) in café Camelot (Nijmegen) werden benaderd. Hij heeft de debuutplaat van OIIO ,'Open' geproduceerd en fungeerde als een soort mentor door de band onder zijn hoede te nemen bij het label Elektrograph Records.

Op hun website beschrijft OIIO de muziek op 'Open' als “eenvoudige “'open” liedjes gezongen door een vertrouwde stem, omlijst met sferische elektrische gitaar en akoestische gitaar”. Joni: Er zijn een hele hoop dingen die je in een rockband niet kunt doen, wat bij onze muziek wél kan. Wat Timo bijvoorbeeld vaak doet is soundscapes creëren vanuit echo's. Als je dat in een rockband zou doen hoort niemand dat.” Met gemixte gevoelens wordt teruggekeken naar het opnameproces. “Het was chaos”, grinnikt Joni, “maar het was een van de tofste dingen die ik ooit gedaan heb.” In Sebastiaan van Bijlevelts Galloway-studio, midden in de rimboe van de Ooiijse weiden, kwamen de opnames van 'Open' tot stand. Timo kijkt op het proces terug als een inspirerende ervaring. “Je kunt je compleet focussen op de muziek. Je mobieltje doet het niet. Er is geen internet. Je hoeft niet afgeleid te raken door iets anders.”

Toch verliep niet alles met rozengeur en maneschijn. Vaak kon de band slechts enkele dagen de studio in, met pauzes van enkele weken tussen de opnames door. “We hadden op een gegeven moment weinig zicht op waar we mee bezig waren”, piekert Joni lichtelijk. Timo kan er wel om lachen. “Ik wist op een gegeven moment niet of ik een bepaalde gitaarpartij wel of niet had opgenomen. Dat bleek dus niet zo te zijn.” Volgens Timo had Sebastiaan een dikke vinger in de pap over de uiteindelijke sound van de band. “Het is anders gaan klinken dan wat we in ons hoofd hadden, en dat vind ik juist cool. Het is meer een lo-fi plaat geworden.” Joni knikt goedkeurend. “Ik denk niet dat we de eerste plaat zelf hadden kunnen maken.” Het opnameproces heeft bij hem wel een helderder beeld gegeven over de koers van de band. Joni: “Toen de plaat klaar was wisten we pas hoe we het aan moesten pakken. Als ik dat van te voren had geweten was 'Open' heel anders geworden.'

Inmiddels is OIIO uitgegroeid tot een bijzonder integere live act die de luisteraar met regelmaat toe dwingt tot een luistertrance. Tijdens de eerste editie van Muziek Op Locatie kon je een speld horen vallen in zeefdrukkerij 'Iets Moois Aan De Muur”. Naast het optreden blijft de band maandelijks nieuw materiaal uitbrengen, zoals het nummer 'Things' dat exclusief op de website te downloaden is. Hoe OIIO zich in de toekomst gaat ontwikkelen is volgens Joni nog onduidelijk. Wel is duidelijk dat de overige drie bandleden, Liset, Jasper en Joost meer worden betrokken bij het schrijfproces. Timo: “Behalve het maken van goeie liedjes willen we kijken wat voor verschillende geluiden we daarop los kunnen laten.” Joni: "Het belangrijkste is dat je tijd voor elkaar maakt. Je hoeft niet in een gevangenis te zitten om iets moois te maken.” De deur voor OIIO staat dus wijd open. Nu is het afwachten wat voor moois er aan de horizon wacht.