De opener van de middag is Skeptical Minds, die naar eigen zeggen ‘melodische metal mixt met electro invloeden.’ Al sinds 2002 actief, maar meer bekend in de underground. Frontvrouw Karolina weet met haar verschijning de aandacht goed vast te houden; met haar enthousiaste bewegingen en originele kleding. Een stoere vrouw met een heel eigen stemgeluid. Helaas is het geluid niet altijd even goed, jammer omdat de celliste weinig te horen is. De nummers liggen lekker in het gehoor: dynamisch, zonder te verzanden en de band geniet zichtbaar. Aan het einde gaat Skeptical Minds helemaal los op ‘The Ace of Spades’ een Motorhead cover. Hier verrast Karonlina wederom met een krachtige sterke rockstem.  Een veelbelovend begin van deze dag met dynamische band.

 

 

Manical Movement is een traditionele gothic-metal band uit België, met veel gitaren en hoge vrouwenzang. De blonde zangeres Virgina staat zeker op het podium, maar in tegenstelling tot de voorgaande band, verslapt de aandacht halverwege. Misschien omdat de hoge uithalen elkaar wel iets te snel opvolgen. Dat is niet haar sterkste punt, omdat haar stem dan dunner wordt. Daarom is het jammer dat er geen mannenzang als tegenwicht in de band zit, zoals bands als Tristania en Leaves’Eyes hebben. Toch zijn de nummers pakkend en zeker instrumentaal erg krachtig, met mooie combinaties tussen gitaren en keyboards. Aan enthousiasme ontbreekt het de band niet.

 

Een heel ander geluid heeft de Franse band Dylath-Leen. Hier geen liefelijke uithalen, maar stevige death-metal grunts van zangeres en gitarist Kathy Coupez. Haar stem doet mannelijk aan, maar haar verschijning is charmant en stoer. De band maakt niet alleen indruk door deze ‘leading lady’, maar ook de nummers zijn groovy, met snelle opzwepende drums en gitaren. Hier en daar wat meer variatie door kan geen kwaad, maar dat is een klein detail. Deze band is verfrissend, enthousiast en muzikaal zeker interessant. Niet even toegankelijk voor iedereen, maar zeker met veel potentie. Voor liefhebbers van Arch Enemy en Holy Moses zeker een must om te gaan zien.

 

Een veelbelovende rockband van eigen bodem, met zangeres Nienke de Jong (ex-Autumn). Een half uur lang vullen gierende gitaren, opzwepende drums en de unieke stem van Nienke de ruimte: en het is een genot. Nienke is een geboren frontvrouw, die met natuurlijk charisma meteen de zaal verovert. Daarnaast heeft Dejafuse ontzettend veel plezier, en genoeg talent in huis om ieder nummer anders te laten klinken. Onverwacht emotioneel en ingetogen, om daarna uit te groeien tot een explosie aan stevige rock. Hier en daar doet het denken aan de Foo Fighters. Ergens is het jammer dat de band zo selectief in Nederland optreed (en niet iedere zaal plat speelt), maar het siert Dejafuse dat ze zo exclusief blijven. Kortom een imponerend optreden, wat zeker doet verlangen naar meer.

 

 

Met de laatste plaat ‘The Flame Within’ heeft deze progressieve band menigeen verrast, al is het maar omdat met een nieuwe line-up Stream Of Passion een enorme stap voorwaarts heeft gemaakt. Ieder bandlid is energiek, maar weet ook kwaliteit te waarborgen. Een band die het zichzelf niet makkelijk maakt en met reden meer bekendheid verwerft. Zangeres Marcela Bovio is de stuwende kracht, omdat ze niet alleen veel nummer schrijft maar ook over een uniek stemgeluid beschikt. Haar verschijning is spontaan en ongedwongen, daarnaast is ze krachtig in de hoge en lage melodielijnen. Er is geen band in dit genre wat zo intens op gaat in de muziek, wat zeer aanstekelijk werkt. Een show die bol staat van de adrenaline. Stream Of Passion weet intens een gevoelige snaar te raken. De interactie tussen het publiek en de band is zo goed dat na een uur de band nog terugkeert voor een drietal toegiften. Het was dan geen uitverkocht optreden, maar daarom niet minder groots. Een nieuwe Nederlandse trots is opgestaan.