~ DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG: Komt hard aan!

Terwijl de regen (voor alsnog) uitblijft, druppelt de tent van de Mainstage langzaam vol. Heel druk is het nog niet als de drie heren van De Jeugd Van Tegenwoordig het podium betreden. Het publiek kijkt nog onwennig om zich heen. Maar dat weerhoudt De Jeugd Van Tegenwoordig er niet van om gelijk de tent op z’n kop te zetten.

Vieze Fur, Willy Wartaal en P. Fabergé gooien meteen alle remmen los. Het net gearriveerde publiek krijgt meteen Nederlandstalige kronkels voor hun kiezen. Langzaam komt iedereen los. En als even later de ‘evergreen’ Watskeburt uit volle borst wordt meegezongen, kunnen we Paaspop wel als officieel geopend beschouwen. Laat dat maar aan De Jeugd over. Geef ze een podium, een fles wodka, synthesizer en beats, dan komt alles goed. Wazige beats, nog wazigere teksten: De Jeugd Van Tegenwoordig komt zo hard, dat je “au” zegt!

Tekst: Stijn Vissers

~ MOKE: Topband, topmuziek, topoptreden

Soms voel je dat er iets moois te gebeuren staat. Dan hangt er iets ondefinieerbaars in de lucht, maar je beseft dat het goed is. Dat is het geval als de intromuziek start en de heren van Moke het podium betreden. Twee jaar geleden stonden ze ook op Paaspop. En ook toen was het goed. Maar vanavond overtreft het collectief alle verwachten.

De tent van de Main Stage is zo goed als volgelopen als de vijf heren uit Amsterdam de eerste tonen in zetten. Van ‘This Plan’, ‘Switch’ tot de zomerhit ‘Here Comes The Summer’ klopt alles; de muziek, de presentatie, de looks en de uitstraling. De band heeft het allemaal. Het oogt superprofessioneel, zonder dat het te glad en te plastisch wordt. Moke put dan natuurlijk ook uit een rijke dosis muzikale ervaring.

De soms gierende en dan weer galmende gitaren van Phil Tilli zijn de perfecte aanvulling op de tenorstem van Felix Maginn. Een hoofdrol is weggelegd voor drummer Rob Klerkx, die met zijn retenstrakke drumwerk opzien baart. De heren ogen gemotiveerd en gedreven en trakteren het Paaspoppubliek op en overtuigende liveshow. Moke bewijst wederom te behoren tot een van de beste livebands van Nederland. Beste optreden van dag 1!

Tekst: Sander Tonino

~DI-RECT: Alleen de naam is niet anders

“Dit wordt het hoogtepunt van Paaspop”, deelt presentator Dennis Weening ons mee. Di-Rect? Hoogtepunt? Dat is toch een meidenband? Klopt, dat was inderdaad zo, maar sinds de nieuwe zanger is aangetreden (dat hebben we op tv kunnen zien) én ook een nieuwe toetsenist en een gitarist de band aanvullen, waait er een nieuwe wind. Een nieuwe sound. “En die band is af!” roept Dennis enthousiast. Dat kan wel zo zijn, meneer van tv, maar nu willen we het zelf horen.

Te horen is het zeker. Waar zanger Tim nog hordes meisjes over zich heen kreeg door zijn zachtaardige rockstem en zijn looks, staat er nu een échte rocker. Inclusief lang krulhaar en een 'killerstem'. De meidenband is duidelijk een stuk volwassener geworden.
Het is dan ook geen verrassing dat de mannen een stoere show weggeven. Het is niet al te onwaarschijnlijk dat Di-Rect met deze metamorfose een boel fans verliest, maar er ook duidelijk een stuk meer bij gaat krijgen. Het hoogtepunt van Paaspop kun je het niet noemen, daarvoor zijn er te weinig uitschieters in de show, hoewel 'We Are Your Friends' van Justice & Simian toch best wel vet was...  Dus hoogtepunt? Nee. Blij dat ze op Paaspop stonden? Ja!

Tekst: Malou van Doormaal

~NOVASTAR: Was getekend, Novastar

Een gewaagde keuze van de organisatie om kwaliteitspop met introspectieve en emotievolle teksten als afsluiter te kiezen voor de eerste dag. Vorig jaar maakte Novastar namelijk een nogal wisselvallige indruk. De keuze voor de Antwerper pakt echter verrassend goed uit, met name omdat hij vandaag een gedreven en gretige indruk maakt.

Novastar opent indrukwekkend met het epische ‘When The Lights Go Down on The Broken Hearted’, om vervolgens dat kunstje nog eens te flikken met ‘Never Back Down’. Zoals gezegd, Joost Zweegers en consorten zijn op dreef vanavond. Gehuld in een geruit pak en centraal op het podium achter zijn piano gepositioneerd tilt Novastar de avond naar een hoger plan.

Zijn mimiek en alle gebaartjes die daarbij komen kijken zijn er nog steeds: het frunniken aan zijn microfoonstandaard, het tappen op de piano en de kromme houding als hij de akoestische gitaar om zijn nek heeft. Als een ware dirigent gebaart hij druk naar zijn bandleden, wanneer de muziek getemperd moet worden of juist moet aanzwellen.

Bij ‘Where Did We Go Wrong’ gaan alle remmen los en laat Novastar zich helemaal gaan. Hij springt en danst over het podium al zwaaiend met zijn microfoon. Mooi dat die oude hit nog met zoveel bevlogenheid gespeeld wordt. Was het optreden van Moke eerder deze dag al een hoogtepunt; deze afsluiter mag daaraan worden toegevoegd. Was getekend, Novastar.

Tekst: Sander Tonino



~DE DIJK: weet wel wat er te doen staat

Nog niet zo lang geleden, januari 2009, kreeg De Dijk de Popprijs 2008 uitgereikt, en terecht. Al decennialang staat de band aan de top van de Nederpop. Dat dat terecht is, bewijst de band op deze editie van Paaspop op het hoofdpodium.

De band is populair en de grootste tent van het festival staat dan ook behoorlijk vol. Moeiteloos wordt het ene na het andere sterke nummer uit de mouw geschud. Zanger Huub van der Lubbe is een entertainer die zijn vak goed verstaat. Ontspannen wandelt hij over het podium en als hij spreekt, doet hij dat op de juiste momenten. Verder laat hij vooral zijn typerende zangstem het werk doen. Licht soulvol, maar vooral gewoon goed. Jammer dat de vreemde grimassen die hij altijd trekt best wel afleiden van de muziek. Zodra je let op de grote schermen aan weerszijden van het podium waar zijn gezicht regelmatig te bewonderen is in een close-up, ga je er automatisch op letten. Feit is wel dat hij zich helemaal overgeeft aan de muziek.

Uiteraard gaat het publiek los bij een klassieker als ‘Als Het Golft’, maar ook nummers van het nieuwste album België slaan goed aan. Uitstekend optreden voor liefhebbers en eigenlijk voor iedereen.

Tekst: Coert van Mourik