Het notitieblok en de opnamerecorder zijn nog onberoerd als Stefan – geestelijk vader en frontman van Persistense – tien minuten ervoor het woord neemt. De goedlachse, sympathieke Bosschenaar op de praatstoel is inmiddels een vertrouwd beeld. Naast Stefan zit Jacques, onderuitgezakt met in zijn hand een peuk en een pilsje. Beiden zitten nog bij te komen van de show die ze gisteren in Alkmaar hebben gegeven. “Het was een goede show”, zegt Stefan. “Ik heb er een goed gevoel over, zeker omdat het publiek is wat ons niet kent”. Toch is voor de band het resultaat dat telt. “Het is een kwestie van de juiste balans vinden. Dat mensen ook voelen wat we uitdragen als we op een podium staan en dat het ook over komt”.

Stefan is voor het grootste gedeelte verantwoordelijk voor de tekstinhoud. De inhoud van zijn teksten gaan over zijn eigen leven. “Op dit album heb ik mezelf prijsgegeven tegenover de band en de keerzijde van mezelf laten zien. Jezelf beschrijven gaat best wel diep”, bekent Stefan. In tegenstelling tot wat in de lijn der verwachting zou liggen gaat het nieuwe album ook niet over gebruikelijke death-metal onderwerpen. “Ik wilde geen album maken wat alleen maar gaat over Satan en de dood. Het moet wel een werkstuk met gevoel zijn. Veel van mijn teksten zouden namelijk ook op een andere song gepast hebben”.

Stefan lijkt in eerste instantie het type waar je op straat liever geen ruzie mee krijgt, maar het tegendeel is waar. Achter deze ruwe bolster gaat namelijk een gevoelig mens schuil, die absoluut wat te vertellen heeft. De dood van zijn opa, die hem praktisch heeft opgevoed, maakte diepe indruk op Stefan. “Een van mijn teksten gaat daarover. De emotie die ik daarbij voel, komt er ook op het podium uit. De mensen die dat zien pakken dat positief op, want het is gemeend. Ook als ik thuis een tekst aan het schrijven ben, kan ik soms emotioneel worden”. Jacques vult aan: “Hij gooit zijn guts op het podium. Dat helpt ons ook om in die emotie te komen. Als Stefan uit zijn dak gaat, dan voelt de band dat ook”.

Aan het einde van 2005 valt voor Persistense het doek, mede door andere prioriteiten van de overige bandleden. Dat kwam bij Stefan hard aan. “Het was een moeilijke periode en ik viel best wel in een gat. Het was alsof de poten onder mijn stoel vandaan gehaald werden. Ik heb toen alles nog eens op een rijtje gezet en tegen mezelf gezegd: ‘Ik wil door, ik wil metal maken en op een podium staan’. Dit terwijl mijn omgeving juist zei dat ik ermee moest stoppen en maar samen met mijn vriendin op de bank moest gaan zitten. In het woord Persistense zit ook het werkwoord to persist, wat volharden betekent. Het doorgaan met muziek en het behouden van de bandnaam is daarom ook een logische keuze geweest”.

Toch handelt de nieuwe plaat In Blood And Heart niet alleen over Stefans turbulente leven. Het gaat juist ook over verder denken en verder komen. “Het reflecteert ook het proces waar we als band de afgelopen twee jaren in hebben gezeten”, weerlegt Jacques. “Met bloed, zweet en tranen”. Stefan vult aan: “We hebben vaak discussies gehad. Op gegeven moment komt er een label om de hoek kijken, wat vooral zakelijk verandering teweeg brengt. Alles raakt in een stroomversnelling, waarin men het niet altijd met elkaar eens is. Je hebt ook te maken met vijf verschillende meningen”.

Als bandleider maar ook als manager van zijn boekingskantoor The Prophecy Agency wil Stefan dat zaken goed en snel geregeld worden. “Ik ben een echte controlefreak. De anderen moeten mij nog wel eens afremmen en zeggen dat het allemaal wel goed komt”. Dat het goed komt blijkt wel aan de goede en nauwe samenwerking met het label Deity Down Records. “Ik beschouw labeleigenaar Gerard als mijn eigen vader”, aldus Stefan. “Het is een label wat ook echt achter ons staat. Hij zorgt dat de plaat rond gestrooid wordt en in de winkels komt te liggen”.

Aanstaande zondag presenteert Persistense hun kersverse cd aan het thuispubliek. Plaats van handeling is podiumcafé Plein 79. Een maand geleden deed de band al een voorzichtige release in het Nijmeegse Backstage. “Op het moment dat de cd zou uitkomen, was ik ook al met shows bezig. Het was een bewuste keuze, want het leek ons een goede meepikker om mensen te trekken die geïnteresseerd zijn in de plaat. We hebben toch al wat mensen gewonnen in Nijmegen. Ik denk dat er al zeker een dikke veertig platen bij wat metalgasten liggen”.

Persistense is dus een gedreven band met een echte ondernemersgeest. Ook de rolverdeling is goed op orde bij het vijftal. Iedereen binnen de band heeft wel een taak. Initiatief is de sleutel tot succes. “Ik kijk als boeker altijd vooruit en heb een doel voor ogen”, zegt Stefan overtuigend. “Een dijk van een plaat maken is een, maar er is dan nog geen distributiekanaal of boekingskantoor om jouw band weg te zetten. Je moet zelf durf hebben om er tussen te komen en er positief in staan. Je moet naar de headbanger toe! Bovendien onderscheiden bands zich tegenwoordig ook meer door een totaalplaatje te presenteren. Dat betekent dus niet alleen maar de muziek en de band, maar ook de zaken eromheen. Dat schrikt muzikanten wel af. Ze zijn vaak met het creatieve bezig, maar niet met het aan de man brengen”. Een mooi resultaat van het initiatiefrijke gedrag was het voorprogramma van Testament in Dynamo te Eindhoven eerder dit jaar, wat met 600 kaarten uitverkocht was.

Persistense blaakt van de ambitie. Op de vraag waar dit allemaal naar toe gaat, antwoordt Jacques overtuigend: “We mikken op het grootst. We moeten nu de kansen grijpen die er liggen. De doelstelling is om op festivals te spelen, zoals Graspop of Paaspop”. Maar de ambitie reikt ook verder dan Nederland. Landen als Duitsland, België, Engeland en zelfs Spanje worden genoemd. “Je moet zorgen dat je de stijgende lijn vasthoudt”, volgens Stefan. “Om echt door te stoten, moeten we ons ook op het buitenland richten. De inzet is hoog”. Stefan laat ontvallen dat er inmiddels al een weekendtour in Duitsland in de planning zit. “De metalmarkt in Duitsland is erg groot, dus dat is gunstig”.

Alle grote ambities ten spijt hebben de heren ook nog een leven ná Persistense. Stefan: “We moeten wel rekening met elkaar houden. Iedereen is afhankelijk van een inkomen naast de band. Gitarist Ralph bijvoorbeeld heeft zelfs een gezin”. Toch lijkt deze relativering haaks te staan op de hoge inzet van de band. Wat gebeurt dan als het er echt om gaat? Stefan antwoordt realistisch: “Op een gegeven moment kan het gebeuren dat er een keuze van iemand valt, die niet mee kan. Ondanks alle verplichtingen moeten we er toch zien te komen”.

Stefan is in ieder geval duidelijk in zijn ambities: “On-the-road zijn past wel in mijn leven. Dat die mogelijkheid er is, heb ik ook te danken aan mijn vriendin. Ik geniet er ook van als ik iemand anders op een podium zie staan. Het geeft me een gelukkig gevoel. Muziek is een van de weinige dingen die nog echt is, die nog echt aanwezig is. Ik ga bijvoorbeeld liever naar een bandje kijken dan naar een discotheek. Ik kan daar heel vrolijk van worden”.