Vermoedelijk is het zelden zo druk geweest op een doodnormale zondagmiddag in Plein79. Aan het weer ligt het niet, want hoewel het wat fris is, is het buiten prima toeven. Echter, in Plein79 staat vanmiddag een Bekende Nederlander op de bühne, en dát is natuurlijk razend interessant. Maar vooruit, laten we positief blijven. Alle aanwezigen zijn natuurlijk bekend met de zware rock van Zeus, en als ze dat niet zijn, zijn ze puur toevallig gewoon toe aan een middagje vette grooves.

En vette grooves zullen ze krijgen! Want alreeds bij voorprogramma Bail blijkt dat dit geen middag is voor watjes. Brute riffs en vuige zanglijnen: southern rock zoals het bedoeld is. Het ‘niet-lullen-maar-poetsen-imago’ van de band vertaalt zich in hard raggen en grooven. Verder geen gezeik, geen overbodige franjes: bloed, zweet en tranen!

Toch dient de band uiteindelijk slechts als – overigens uiterst geslaagd – warmhoudertje. Als Zeus het podium betreedt, blijft het publiek weliswaar grotendeels stilstaan, maar de band heeft er desondanks zin in. En verdomme, wat een strakke show geeft de band weg. Brute stonerriffs, afgewisseld met zwaar groovende baslijnen, beukende drumritmes en de fucking gruizige rockstem van Van Koningsbrugge. Denk aan de bandleden van Queens Of The Stone Age die het doen met Black Rebel Motorcycle Club en Black Sabbath en vervolgens samen een combinatie van Black Label Society en Led Zeppelin baren. Oftewel zware rock met ballen, moddervette grooves en wat doom hier en daar. De zware gitaarpartijen zorgen voor piepende oren en een stuiterende oude man voor het podium die van gekkigheid niet meer weet wat hij moet doen. En zanger Van Koningsbrugge? Die bevestigt en passant even het cliché dat talent ongelijk verdeeld wordt. Want wat een stem heeft de beste man! Zeus is smerig, vuig, hard en vol adrenaline. Waarom deze band niet groter is, blijft een raadsel.