<div class="flash" style="text-align:center;"><div align="center"><table width="720" border="0"><tr><th align="left" colspan="5"><font color="#FFFFFF" size="8">Lowlands 2009</font></th></tr><tr><td><font color="#FFFFFF"><a href="../index/index.jsp?event=42318164">Voorpagina</a></font></td><td><font color="#FFFFFF"><a href="../news/index.jsp?event=42318164">Alle artikelen</a></font></td><td><font color="#FFFFFF"><a href="../artists/index.jsp?event=42318164">Artists</a></font></td><td><font color="#FFFFFF"><a href="../media/index.jsp?event=42318164">Audio/Video</a></font></td><td></td></tr><tr><td colspan="3"><font color="#FFFFFF" size="5">RECENSIE</font></td><td></td><td></td></tr></table></div></div>
recensie 24 augustus 2009 door: Erik Zwennes
Snoop Dogg op Lowlands niet zo goed als op papier
Doggfather moet nog eens goed in eigen oeuvre duiken
Calvin Broadus aka Snoop Dogg is misschien wel de grootste nog levende rapper op aarde. Hij heeft een geweldig oeuvre, maar kiest daar iets te lukraak zijn setlist uit. Snoop Dogg biedt prima vermaak, maar niet meer dan dat.
CONCERT
Snoop Dogg, Lowlands Alpha, zondag 23 augustus 2009
 
MUZIEK
Er zijn weinig rappers die op kunnen en mogen komen met Orff's Carmina Burana. Calvin Broadus mag dat natuurlijk wel. Snoop Dogg is misschien wel de grootste nog levende rapper op aarde. In ieder geval de rapper met een naam zo groot, dat de Alpha voller staat dan bij elk ander optreden tijdens Lowlands 2009. Later dit jaar verschijnt het tiende album van de Amerikaan getiteld Malice in Wonderland. Inmiddels is de langharige slungel met de herkenbare stem 37 jaar oud, maar daar is weinig van te merken.
 
PLUS
Een Snoop Dogg show is totaalentertainment van de bovenste plank. Zijn met diamanten ingelegde microfoon, de decimeters lange blunts, de hits en de grapjes... het is misschien wel fout, maar goed fout is niet lelijk. Snoop komt op met twee bodyguards waarbij geen vergelijkingen met bomen, dieren en materialen passend zijn. De werkelijk gigantische mannen nemen plaats aan weerszijde van het podium. De band is sterk en dienend, precies wat je wil bij een show als deze. Er is namelijk maar één ster en dat is Broadus zelf. Elke heupbeweging wordt met luid gejoel ontvangen. Oude klassiekers worden afgewisseld met nieuwe hits, features en snelle medleys. Snoop heeft mensen om het publiek op te hitsen, iemand om champagne in het publiek te spuiten, iemand om de blunt rond te laten gaan. Dit IS The Doggfather. Van Murder Was The Case tot Snoop Upside Your Head, het klinkt ontspannen en met een unieke flow.
Uit het publiek komt een volgroeide wietplant met kluit en al het podium op. Snoop en zijn posse zijn blij verrast en starten een spontane en geslaagde freestyle.
 
MIN
Man, wat is het geluid aan het begin slecht. Zou het Snoops eigen mic zijn die meer schittert dan geluid doorgeeft? En je ziet twee gitaristen, maar hoort ze pas in de loop van het optreden. Snoop Dogg heeft een ellenlange discografie. Alle features nog niet eens meegerekend. Maar de setlijst valt behoorlijk tegen. Oudjes als Afro Puffs en Pac-cover Hail Mary zijn tof, maar waarom niet From tha Chuuuch to da Palace, Lay Low, Still a G Thang, Doggfather of Vato. Waarschijnlijk omdat die nummers meer op beats leunen en lastiger naar een liveband te vertalen zijn. Maar daardoor wordt de set wel minder afwisselend en missen veel bangers. Waarom niet My Medicine doen? En waarom niets nieuws? Toch wel veel gemiste kansen.
 
CONCLUSIE
Snoop Dogg is op papier een betere festivalrapper dan dat hij heeft laten zien. De show, de hits en de uitvoering zijn dik in orde, maar door het geluid, de opbouw en de trackkeuze wordt Snoop Dogg op Lowlands niet de sensatie die het had kunnen zijn. Vermakelijk was het, maar de verrassingen bleven uit.
 
CIJFER
6,5