CONCERT
Patrick Watson & The Wooden Arms, Lowlands Grolsch, zondag 23 augustus 2009
 
MUZIEK
Singer-songwriter, maar wel een met een geheel eigen geluid. Zeker als hij zijn voltallige begeleidingsband The Wooden Arms bij zich heeft, treedt hij ver buiten de geijkte muzikale paden.
 
PLUS
De grote klasse van Patrick Watson zit 'm in de eenvoud. Watson schept met zijn band The Wooden Arms een droomwereld met watervallen om je in onder te dompelen, zacht gras en volle zon om je te drogen en verwarmen en engelachtige meisjes om je ogen de kost te geven. Peter Pan-muziek, ieder moment kan Tinkerbell op zijn vertrouwde schouders neerstrijken. Op Lowlands 2009 kijkt het publiek met open mond ademloos toe. Patrick Watson blijft boeiend door de jaloersmakende spanningsopbouw in de nummers. Zijn liedjes lezen als een bloedstollende thriller. Hij bouwt het verhaal subtiel op om tot een alles overtreffende climax te komen. De intieme liedjes achter zijn piano, waarbij zijn bijna perfecte stem vol klankkleuren helemaal tot zijn recht komt, wisselt hij moeiteloos af met genadeloze, maar sublieme recht-toe-recht-aanmuziek. Altijd genuanceerd en tot in de puntjes uitgewerkt. Halverwege biedt Watson zijn excuses aan dat Dolly Parton er niet bij is om de achtergrondzang voor haar rekening te nemen, 'I'am sorry folks', maar iedereen slaakt een kreet van opluchting: Watson is puur natuur!
 
MIN
Azijnzeikerds zullen er altijd en eeuwig blijven. En gelukkig maar, opbouwende kritiek kan Watson alleen nog maar beter maken, dus: zorg toch eens een keer voor goed materiaal zodat je snaren niet knappen, zet dat akelig verwijfde hoedje eens een keer van je kop en hou je benen eens een keer stil als je achter de microfoon staat. Zo, dat is gezegd!
 
CONCLUSIE
Patrick Watson was volledig in zijn element. Het bruist een uur lang en hij weet zonder poespas spannend te blijven. Hij gelooft in zijn muziek, gaat er helemaal in op, verdwijnt in zijn liedjes maar raakt nooit de weg kwijt. Chapeau!
 
CIJFER
9