| recensie 23 augustus 2009 door: Atze de Vrieze |
+bordercolor(000000)+border(2)+t(000000)+r(180)){kind=small}
+bordercolor(000000)+border(2)+t(000000)){kind=small}
|
|
Them Crooked Vultures waren hier
Was het nou legendarisch of niet?
"Hi Lowlands, how are you doing? This is a song called Dead End Friends." "Ah, die ken ik", zegt een lange jongen net buiten de Grolsch tent ironisch. "Geweldig nummer!" Extreem zenuwachtige gedoe bij de security en een af-af-afgeladen tent: dat krijg je ervan met zo'n enorme hype. Twee weken geleden had nog niemand ooit van Them Crooked Vultures gehoord, vandaag zijn ze de officieuze headliners van het festival. De supergroep van Dave Grohl (Foo Fighters, Nirvana), Josh Homme (Queens Of The Stone Age) en John Paul Jones (Led zeppelin) is omgeven door mysterie. Lowlands kreeg de band aangeboden voor 50.000 dollar, maar mocht niet weten wat het precies in huis haalde. Afgelopen week stond een rij tot ver op het Leidseplein voor een last minute show in de Melkweg. En nog altijd is maar 33 seconden muziek beschikbaar. Nog nooit zal een festivaltent zo bomvol zijn geweest voor een band waar niemand ook maar één opgenomen liedje van gehoord heeft.
CONCERT
Them Crooked Vultures, Lowlands Grolsch, zaterdag 22 augustus 2009 MUZIEK Them Crooked Vultures klinkt, zoals verwacht, als de som der delen. Maar dan wel in de verhouding die ook op het podium te zien is: Josh Homme is frontman, dus QOTSA is het sterkst vertegenwoordigd. De set opent met een felle, staccato gitaarsong. Daarna eerder genoemde Dead End Friends, dat dan weer zo uit de Foo Fighters koker zou kunnen komen. PLUS Wat een genot om Dave Grohl weer eens te zien drummen. Als zanger-gitarist in Foo Fighters is hij een gestileerde rockster met een perfect gebit, vandaag is hij weer het getatoeëerde beest uit zijn Nirvana-dagen. Wat kan die kerel genadeloos hard slaan. Hij vormt een mooi team met Homme, die als altijd onderkoeld op het podium staat. Homme speelt dienend gitaar, maar stiekem speelt hij heel karakterstieke dingen, bijna solo's. Niet altijd heel virtuoos, maar wel fel en strak. Hoe noemen ze dat, deliverance? MIN Homme en Grohl dragen de band. John Paul Jones is natuurlijk een legende, maar hij kan niet meer verhullen een oude man te zijn. Zou het zijn invloed zijn dat Them Crooked Vultures ook bij vlagen klinkt als een oude-mannen-band? De jams in het tweede deel van de show zijn soms wel erg bluesy (slechte titel alert: Scumbag Blues. Homme gaat steeds meer op een cactus lijken), en dat jazz-stukje aan het einde is ook wat over het randje. Gelukkig komt daar dan weer zo'n genadeloos nonchalante gitaarlik van Homme overheen. Wacht, kleine correctie: met het indrukwekkend grommende basgeluid van Jones is helemaal niets mis, pas als hij achter het orgel kruipt zakt het in. Over de kwaliteit van de songs is het moeilijk oordelen na één luisterbeurt, maar het lijkt erop dat een aantal heel sterke liedjes afwisselen met minder coherente jamsongs. CONCLUSIE Was het nou legendarisch of niet? Wel: ook als dit optreden slecht geweest was, was het legendarisch. De zorgvuldig uitgevoerde promotiecampagne rond de band past in het rijtje Raconteurs ("Onze nieuwe plaat komt morgen uit") en Radiohead ("Bepaal zelf maar wat je ervoor wilt betalen"). Dit is de muziekindustrie 2009, gestoeld op het alles verzengende geroezemoes op internet. Who needs a major label? Was het optreden ook muzikaal legendarisch? Dat niet. Wel heel goed en boeiend van begin tot eind. CIJFER 8 |
|
+border(1x1x1x1)+f(gif)+t(c80000)){kind=small}
)
)
)
)
)