<div class="flash" style="text-align:center;"><div align="center"><table width="720" border="0"><tr><th align="left" colspan="5"><font color="#FFFFFF" size="8">Lowlands 2009</font></th></tr><tr><td><font color="#FFFFFF"><a href="../index/index.jsp?event=42318164">Voorpagina</a></font></td><td><font color="#FFFFFF"><a href="../news/index.jsp?event=42318164">Alle artikelen</a></font></td><td><font color="#FFFFFF"><a href="../artists/index.jsp?event=42318164">Artists</a></font></td><td><font color="#FFFFFF"><a href="../media/index.jsp?event=42318164">Audio/Video</a></font></td><td></td></tr><tr><td colspan="3"><font color="#FFFFFF" size="5">RECENSIE</font></td><td></td><td></td></tr></table></div></div>
recensie 21 augustus 2009 door: Atze de Vrieze
Jongensmeisjessynthpop bij La Roux
Kuifje in Biddinghuizen
Vroege voorspelling: Lowlands 2009 wordt het festival van de hippe jonge meisjes. Bij Amanda Blank stonden ze al op de eerste rij, ook bij La Roux staat een hele batterij tegen het hek geplakt. Dat is dus de meest fanatieke aanhang van de nieuwe Britse synthpop, die ineens uit alle hoeken op ons af komt. Gitaren zijn uit, synthesizers zijn in. La Roux is de lijsttrekker, met vier ijzersterke popsongs op haar album en een ferme rode kuif op haar hoofd. Het blijft niet bij coole zonnebrillen en opwaaiende zomerjurken op de eerste rijen. De India is afgeladen voor het Nederlandse debuut van de nieuwe koningin van de Britse pop.
<p>CONCERT<br />
La Roux, Lowlands India, vrijdag 21 augustus 2009</p>
<p>MUZIEK<br />
Er zijn mensen die de stem van La Roux niet uit kunnen uitstaan. Ze zingt - nou ja - anders. Niet vals, zoals veel mensen zeggen, maar bijna alleen met haar kopstem. Dat hoor je mannen wel eens doen, vooral in de fluorescerende jaren tachtig, maar vrouwen eigenlijk zelden. Nou is La Roux ook geen standaardvrouw. Ze draagt vandaag niet een van haar zelfgemaakte colbertjes, maar haar jongensachtige uiterlijk is onmiskenbaar. Dat is leuk en fris. Een popact die polariseert, een goede zaak.</p>
<p>PLUS<br />
De vier hits worden netjes over de set verdeeld. Eerst Quicksand, dan I'm Not Your Toy en In For The Kill. Als afsluiter Bulletproof, het eerste massale meezingmoment van het festival. Goed om te constateren dat alles live gespeeld wordt, ook dingen die klinken als samples. Met twee toetsenisten en een elektronische drummer heeft La Roux het live-gevoel netjes voor elkaar.</p>
<p>MIN<br />
De set is netjes kort. Waarom zou je langer spelen dan je goed bent? Maar dan nog zitten er nog wel wat mindere momenten tussen. Als het tempo omlaag gaat, klinken de songs meteen erg dun en ook wat klinisch. Deze muziek is dan ook eigenlijk bestemd meer voor op de alternatieve dansvloer dan voor het podium.</p>
<p>CONCLUSIE<br />
Vorig jaar ontpopte Kate Nash zich op Lowlands als het nieuwe stijlicoon van de Britse popmuziek, dit jaar is het La Roux. Waarom noemden we Oasis eigenlijk Britpop? D&iacute;t is Britpop.</p>
<p>CIJFER<br />
7</p>